Pompei: Dom Menandera

Zbudowany w III wieku. P. n. e., a później rozbudowany do ponad 1800 m2, z czasem dom został odnowiony (II w. BC-1 cent. AD), przenosząc swój punkt podparcia do perystylu. Mogła należeć do rodziny Poppaei, spokrewnionej z Poppaeą Sabiną, drugą żoną Nerona. Atrium Tuscanicum (z dachem wspartym na belkach) ma marmuru impluvium, obrazy w & lsquo;czwarty styl & rsquo; i mała świątynia do czczenia Lares (obrońcy rodziny) i geniusz, duch życia głowy gospodarstwa domowego. W pokoju na lewo od wejścia znajdują się trzy‘ czwarty styl & rsquo; obrazy ze scenami z wojny trojańskiej; w‘green hall & rsquo; (otwarcie na perystyle) jest fresk z Cherubinami wśród winorośli, i z humorystyczną opowieścią o ślubie Hippodamii, jak również piękny kolorowy mozaika ze sceną z Nilu, wykonane z drobnych płytek. Jedna z malowanych nisz perystylu przedstawia greckiego dramatopisarza Menandra, od którego dom bierze swoją nazwę. Obszar łaźni, w trakcie renowacji w czasie erupcji (79 AD), ma dziedziniec z czterema kolumnami, przebieralnię i caldarium (ciepłe pomieszczenie): tutaj mozaika przedstawia stworzenia morskie i postacie Murzynów, a przy wejściu sługa oferujący niestrzeżone pojemniki.