Pomponesco, położone na lewym brzegu rzeki Pad, jest piękną wioską o bardzo starożytnym pochodzeniu, o czym świadczy Rzymski toponim odnoszący się do starożytnej rodziny Pompejuszy, która tu mieszkała. Wąskie uliczki i kanały, Rezerwat Przyrody Harzaya, nabrzeże Maestro, a oto Pomponesco, Kraina wizualnych widoków, które odbijają się od rzeki do placu, od rzędów drzew po Arkady, od żywopłotów po ściany. Fizjonomię obecnej wioski nadał Giulio Cesare Gonzaga, szlachcic, który po wydzieleniu tych ziem chciał przekształcić i uporządkować Pomponesco zgodnie z precyzyjnym projektem urbanistycznym, budując schludny i symetryczny odcinek ulic, placów i dzielnic wokół sześciokątnego zamku. Nawet jeśli zamek został zniszczony przez Francuzów pod koniec Xviii wieku, plac XXIII kwietnia do dziś pozostaje zasadniczo niezmienione, a serce kraju jest całkowicie otoczony przez cechy budynków z arkadami zamieszkałych od czasów dworskich i nadal zachowuje duże pokoje z drewnianymi sufitami. Na placu naprzeciwko ratusza i Kościół Santa Felicita, a siedmiu Braci Męczenników z ich dzwon, a następnie przejść do placu, który kieruje wzrok na schodach do nabrzeża i rzeki, ze wskazaniem działań, które są między 700 a 800, ze zwiększonym ruchem i rzeki handel zbożem, przyczynił się do wzrostu gospodarczego w tej dziedzinie, a rozliczenie duża społeczność żydowska, a obecność, która świadczy o istnieniu w rezydencji, jak Pałac Kantonów, z pozostałej części budynku synagogi i mały cmentarz, teraz zamknięte, Alberto Cantons, przyjaciel Luigi Pirandello, który został pierwotnie wydany nawet przez Benedetto Croce i Riccardo bacchelli. Jego wybitny współczesny i współobywatel jest także malarzem Jerolamo Trenti, jednym z najbardziej znanych przedstawicieli lombardzkiego krajobrazu lat 800., który spędził tu ostatnie dwadzieścia lat swojego życia malując w zachowanej wiejskiej willi.
