Rosolina Mare sahilinin güney kesiminde yer alan Botanik Bahçesi, yaklaşık 44 hektarlık bir alanı kaplamaktadır. 1990 yılında Veneto Bölgesi tarafından, daha sonra Topluluk Önemi Bölgesi (S.I.C.) ilan edilen ve Po Deltası'nın Veneto Bölge Parkı'nın bir parçası haline gelen bir alanda yaratılmış, önemli bilimsel ilgiye sahip eşsiz bir doğal çevreyi korumayı amaçlamaktadır. Kıyı Botanik Bahçesi ortamlarına ziyaret üç farklı yoldan gerçekleştirilebilir: özellikle çam ormanını etkileyen kısa yol, ıslak acı su alanı dışındaki tüm ortamları içeren orta yol ve daha uzun yol. , ki bu aynı zamanda ikincisini de içerir.
Kumların bitki örtüsü Denize yakın, gevşek kumların tipik bitki örtüsü, radastrello (Cakile marittima), calcatreppola (Xantium italicum) ve funda (Eryngium maritimum) gibi çok uyumlu öncü türlerden oluşur. Henüz kararsız olan ilk kumullarda flora, kiraz kuşu (Cyperus Kalli), sahil otu (Agropyron junceum) ve deniz vilucchio (Calystegia soldanella) gibi unsurlarla zenginleşmeye başlar. Bu kumulların tepesinde, rüzgara karşı bir bariyer oluşturan ve kumulların gelişimine katkıda bulunan kum birikimini belirleyen kalın dikenli esparto (Ammophila littoralis) kümeleri hakimdir. Arka kumul kuşağında, kumulların gelişim dinamiklerinde elde edilen stabilizasyon derecesine bağlı olarak farklı bitki örtüsü özellikleri gözlemlenebilir; dolayısıyla paleo (Vulpia membranacea) veya sahil dulu (Scabiosa argentea) gibi bitkiler vardır.
Lekelemek Daha geri bölgelerde, Akdeniz maki benzeri bir çalının başlangıcı olan ardıç (Juniperus communis) ve tepe (Phillyrea sp.) ile çalı bitki örtüsü kurulur.
Tatlı su sulak alanları Su tablasının çıktığı yerlerde, alt çöküntülerde, bitki örtüsü kemikler (Typha sp.), Saz (Cladium mariscus) ve saman (Phragmites australis) dahil olmak üzere nem seven türlerle zenginleştirilmiştir.
Çam ormanı Deniz çamı (Pinus pinaster) ve fıstık çamından (Pinus pinea) oluşan arkadaki çam ormanı, 40'lı ve 50'li yıllar arasında gerçekleştirilen yeniden ağaçlandırmanın sonucudur ve Cephalantera cinsinin orkideleri gibi nadir elementlerle çalıları kendiliğinden zenginleştirmiştir. , Ophrys ve Orchis. Ayrıca, Akdeniz tipi bir ağaç oluşturmaya yönelik kendiliğinden eğilimin tanığı olan holm meşesinin (Quercus ilex) varlığı da dikkate değerdir. Batı kuşağında karaağaç (Ulmus minör) bakımından zengin bir alan gözlemlenebilir, bu da düz bir ağaç oluşumuna elverişli doğal bir ortamı gösterir.
Acı su sulak alanları 1992'den beri, Caleri lagününün yanındaki acı ortamlar boyunca donanımlı bir yol oluşturulmuştur. Güzergah, kumsallara, lagünün karakteristik tablo adacıklarına, doğası gereği killi ve toprağın güçlü tuzluluğuna dayanıklı çok yıllık bitkilerin oluşturduğu yoğun halofitik bitki örtüsü ile kaplı bir ortamın geçildiği bir ilk bölümü içerir. Yol, tuz bataklığı üzerinde ve özel yürüyüş yollarından geçerek, su bulutlu değilse, alt kısımda, bentik faunayı (yengeçler, yavrular, vb.), Batık florayı gözlemleyebileceğiniz kanalları kolayca geçmek mümkündür ( Zostera noltii) ve algler (Ulva, Enteromorpha, vb.). Kumların kenarında veya "salina" topraklarının yakınında, Salicornia veneta, Suaeda marittima ve Salsola sodadan oluşan mevsimsel halofitik bitki örtüsü gelişir. Bazı bölümlerde Spartina maritima tarafından stabilize edilmiş bazı marjinal alanlar da vardır. Tuzlu bataklığı geçtikten sonra, "halofilik yol" güneydoğudaki kum tepelerini geçerek sona erer; burada halofitik bitki örtüsü, kumulların daha tipik olanı ile karışır, topraklar daha az tuzlu ve daha gevşektir ve Juncus maritimus, Inula crithmiodes ve diğer tipik türlerin adil bir gelişimi vardır.
