Pozostałości opactwa św. Eustachego

Opactwo św. Eustachego było ważnym klasztorem benedyktynów, wspomnianym w 800 roku i niedawno odnowionym dzisiaj. Znajduje się w Nerveza della Battaglia, w strategicznym miejscu ze względu na wzniesienie i bliskość Piave, która oferowała tutaj liczne możliwości brodu. Został założony przed 1062 R. przez Rambaldo III di Collalto i jego matkę Ghislę, aby ograniczyć władzę biskupów Treviso, którzy pozbawili ich kontroli nad marką Treviso, z instytucją bezpośrednio zależną od papieża, który, jak powiedział,nie widział nic dobrego w ekspansji biskupów Treviso, zwolenników cesarza. Mimo niewielkiej liczby obecnych mnichów kapituła mogła liczyć na rozległe posiadłości i ochronę Collalto. W 1231 r. papież Grzegorz IX uznał w Sant ' Eustachio kontrolę nad trzydziestoma pięcioma kościołami i kościołami położonymi na terenie Treviso aż do Mestre; w rzeczywistości staje się coraz bardziej autonomiczny. W XIV wieku biskupi Treviso wykorzystali różne kolejne kryzysy z powodu Shima Zachodu, zarazy i najazdów Ungars, aby rozszerzyć swoje wpływy na ten rozdział. W 1521 Papież Leon X, widząc powolny i nieubłagany rozpad kapituły, również z powodu zaniedbań jego mnichów, stłumił Opactwo, zamieniając je w prepozycję komandatową pośrednio podporządkowaną kontroli nad Collalto (18 z 21 było Collalto). Pozostały też różne przywileje i posiadłości, a co za tym idzie kontrasty z biskupem. Między XVI a XVII wiekiem miejsce to stało się ważnym ośrodkiem kulturalnym, zdolnym przyciągnąć wybitnych ludzi, wśród których z pewnością należy wymienić prałata Della Casa, który skomponował tutaj słynną Etykietę. W latach 1744 i 1819 kompleks był prowadzony przez preposito Vinciguerra VII Collalto, wykształconego i zdolnego człowieka, który przekształcił go w ważną farmę prowadzoną przez ekspertów i naukowców. To dzięki niemu prepozycja przetrwała napoleońskie represje z początku XIX wieku, które zamiast tego uderzyły w pobliską dzielnicę San Girolamo. Jednak później władze kościelne uznały tę instytucję za bezużyteczną i przestarzałą, aw 1865 r.została ostatecznie stłumiona. Po trasie Caporetto budynek znalazł się w pobliżu frontu Piave i doznał poważnych uszkodzeń.