Prato della Valle

Przed 1635 r. obszar ten był w dużej mierze pozbawionym cech połaci częściowo bagnistym terenem na południe od starych murów miejskich Padwy. W 1636 roku grupa notabli weneckich i weneckich sfinansowała budowę tam tymczasowego, ale bogato wyposażonego teatru jako miejsca pozorowanych bitew na koniach. Rozrywka muzyczna, która służyła jako prolog do potyczki, jest uważana za bezpośrednią poprzedniczkę pierwszych publicznych przedstawień operowych w Wenecji, które rozpoczęły się w następnym roku.

W 1767 roku plac, który należał do mnichów z Santa Giustina stał się własnością publiczną miasta Padwa. W 1775 roku Andrea Memmo, którego pomnik znajduje się na placu, postanowił odzyskać i zrestrukturyzować cały obszar. Cały projekt, który nigdy nie został w pełni ukończony, jest przedstawiony w słynnym miedziorytniku Francesco Piranesiego z 1785 roku. Wydaje się, że Memmo zlecił to i inne reprezentacje i trzymał je na wystawie w Palazzo Venezia, siedzibie Ambasady Republiki w Rzymie. Zrobił to, aby zachęcić inne ważne postacie do finansowania budowy posągów do dekoracji placu. Projekt został zatwierdzony przez Domenico Cerato, profesora architektury w Vicenzy i Padwie.

Szczególnie interesujące są Opactwo benedyktyńskie Santa Giustina, neoklasycystyczna Loggia Amulea i wiele ciekawych palazzi zbudowanych między XIV a XVIII wiekiem, które otaczają plac.

Prato della Valle od samego początku zajmowało swoje miejsce w sercach Padowian, którzy często nazywają go "Il Prato". W różnych okresach była również znana jako Dolina bez trawy, ponieważ liczba drzew uniemożliwiała wzrost tam dużej ilości trawy. Dziś jednak jest całkowicie porośnięty trawą i wieloma małymi drzewami.

Latem plac jest żywy dzięki dużej liczbie gości, którzy jeżdżą na łyżwach, spacerują lub uczą się opalając się na słońcu. Letnie wieczory są naznaczone obecnością nastolatków i młodych dorosłych, którzy rozmawiają do wczesnych godzin porannych.

Obecnie istnieje 78 posągów (40 w zewnętrznym pierścieniu i 38 posągów w wewnętrznym pierścieniu), zgodnie z pierwotnym planem było 88 posągów. Zostały one wykonane z kamienia z Vicenzy w latach 1775-1883 przez różnych artystów.

Bibliografia: Wikipedia