Antigamente chamado Roncum frontulo, topónimo que indica a súa localización nunha zona boscosa, esta vila aparece por primeira vez citada nun documento de 1075, pero o nome actual só aparece en documentos de 1540.– Chiesa Parroccchiale di Santa MargheritaDeste edificio temos noticias dende o século XI; inicialmente foi unha capela que dependía da igrexa parroquial de San Pietro di Feletto, pero na segunda metade do século XV foi reconstruída para despois converterse en parroquial. Ampliada de novo na primeira metade do século XX por proxecto do arquitecto. Possamai Giovanni di Solighetto, actualmente ve colocadas nun valado exterior tres esculturas do século XVIII que orixinalmente enriqueceron a fachada. No interior destaca o segundo altar da dereita, obra dos Ghirlanduzzi da Ceneda, famosa familia de talladores funcionando ata 1689, que alberga un cadro da zona de Tiziano; Tamén é interesante o retablo maior, realizado a finais do século XVI por un pintor descoñecido de formación flamenca veneciana. O campanario data de 1613.– Villa Spada Battaglia PerettiEsta vila, construída na segunda metade do século XVII pola familia Marzer, está rodeada de vegetación preto da igrexa parroquial, no lugar onde se construíu antigamente un castrum, mencionado nun documento datado en 1138. Rematado a finais do XIX. século, cando pasou á familia Spada, presenta decoracións realizadas por Angelo Lorenzon [1927-1978], pintor de Senaglia della Battaglia, que gozou da estima do famoso poeta Andrea Zanzotto. Ocupado polas tropas inimigas durante o último ano da Primeira Guerra Mundial, é o escenario no que se ambienta a trama da novela de Molesini, Non todos os cabróns son de Viena, gañadora –entre outros– do Premio Campiello 2011, que sortea inspiración no diario escrito por María Spada durante os días da invasión.– Molinetto della CrodaA dous quilómetros ao norte do centro da cidade atópase o Molinetto della Croda, un antigo muíño que explota a gota de auga de 12 metros do rego Lierza, principal afluente do Soligo. Un lugar moi suxestivo, quedou inmortalizado nunha escena da película Mogliamante, interpretada en 1977 por Marcello Mastroianni e Laura Antonelli.Este edificio, cuxa construción probablemente se remonta ao século XVI, conserva no seu interior a característica pedra de muíño e adoitan realizar exposicións temporais nas distintas salas utilizadas como vivenda da familia do muiñeiro.