Büyüleyici ve masal Val Venosta'nın sembolüdür. Hem yaz hem de kış tatilleri için ideal bir yer olan küçük bir dağ cennetidir. Güney Tirol Vadisi'nin (Resia Gölü) bu güzel manzarasında, gölün ortasında duran bir çan kulesi olan sembolünü fark etmemek imkansızdır. Eski Curon Venosta köyünün kalıntıları budur. Bununla birlikte, “göldeki Çan Kulesi” nin arkasındaki hikaye çok daha az pastoral. 14. yüzyılın Romanesk Kilisesi, İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden hemen sonra meydana gelen barajın sorumsuz inşasına sessiz bir tanık. Ama her şey tamamen farklı bir şekilde gelişti. Elektrik üretimi için yapay bir rezervuar, Avusturya - Macaristan İmparatorluğu altında hala bir sonraki projeydi. İtalyan hükümeti (Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, 1919'da Tirol, St. Germain Pasifik Paktı ve İtalya tarafından ilhak edilen Güney Tirol ile bölündü) 1920'de projeye devam etti ve su seviyesinin 5 metreye kadar yükselmesini sağladı. Bu projenin büyüklüğü o kadar endişe verici değildi çünkü Curon ve Resia ülkeleri için acil bir tehlike yoktu. 1939 yılında, Devlet konsorsiyum "Montecatini" 22 metreye kadar su durgunluk izin oldu "Mittersee" dibinde bir baraj inşaatı, verilen. Curon ve Resia nüfusu tamamen ihmal edildi. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte proje geçici olarak terk edildi. Üst Val Venosta sakinleri, rezervuarın tasarımının sonsuza dek gömüldüğüne inanıyordu. Bununla birlikte, 1947'de, iki ülkenin nüfusunu hayrete düşüren "Montecatini", yapay gölün inşasının derhal devam ettiğini açıkladı.
1950 yazında her şey hazırdı. Kilitler sıkıldı ve su yükseldi. 677 hektarlık arazi sular altında kaldı, neredeyse 150 aile eşyalarını kaybetti, yarısı göç etmek zorunda kaldı. Tazminat çok mütevazıydı. Curon sakinleri, Vallelunga'nın başlangıcında büyük bir aceleyle inşa edilen derme çatma kışlalara yerleşti. Faşizm zamanında doğan bu baraj projesi ile yüzlerce aile varoluşlarının temellerini kaybetti.
Bugün Curon'daki göldeki Çan Kulesi koruma altına alındı ve turistler için bir mıknatıs haline geldi.
