Samen met de Arco d'Augusto en de Ponte di Tiberio completeert dit de triade van de belangrijkste monumenten van de stad uit de Romeinse tijd. Gebouwd onder Hadrianus in de 2e eeuw na Christus, zoals blijkt uit de ontdekking van een munt met de beeltenis van de keizer in een deel van het metselwerk, werd het blootgelegd na opgravingen in 1843-44, die werden gevolgd door de belangrijkere van 1926 en 1935.
Uit de overblijfselen blijkt dat het amfitheater van Rimini een van de meest indrukwekkende in de regio was en tevens het enige dat gedeeltelijk bewaard is gebleven in Emilia Romagna. Het bakstenen bouwwerk is elliptisch van vorm, met een hoofdas van 118 m en een kleinere van 88 m; het bestond uit vier concentrische ringen met een totale dikte van 21,80 m. De afmetingen van de elliptische arena (73,76 m en 44,52 m) maakten het vergelijkbaar met die van het Colosseum. Hij was 16-17 m hoog en zijn externe portiek had 60 bogen; er zijn er nog twee zichtbaar, opgenomen in de muren toen de stad zichzelf een nieuwe verdedigingsring gaf tegen de invallen van de barbaren. In de middeleeuwen werd het gebruikt als volkstuin en in de 17e eeuw als lazaretto. De grootste schade werd aangericht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Van het grote complex, dat oorspronkelijk plaats bood aan 12.000 toeschouwers, zijn nog de twee bogen van de esternale portiek en een deel van de arena en de cavea te zien.
