طبق سنت مدیترانهای، Rossese di Dolceacqua اغلب به عنوان "alberello" آموزش داده میشود، به طوری که شاخ و برگ گیاه در تابستان بر پا و در نتیجه ریشه سایه میاندازد و از آنها در برابر پرتوهای خورشید در گرمترین ساعات محافظت میکند. انگورها کشت میشوند. در مناطق غیرقابل نفوذ، که در آن تمام عملیات ضروری برای نگهداری تاک لزوما دستی است.برخی معتقدند که معرفی تاک در لیگوریا از طریق کار یونانیان باستان صورت گرفته است. برخی دیگر استدلال می کنند که اتروسک ها ابتدا کشت انگور را در قسمت غربی منطقه آغاز کردند.احتمالاً هر دو درست میگویند، حتی اگر هنوز محصولات نهال موجود، گواه اثر قابل توجهی از ساکنان هلنی باشد.انگور مورد استفاده، ROSSESE، باید حداقل 95٪ باشد و می تواند توسط سایر ارقام قرمز غیر معطر محلی موجود در تاکستان ها (حداکثر 5٪) تکمیل شود. حداکثر عملکرد در هکتار برابر با 90 ق. در واقع عملکرد کمتر است همچنین به این دلیل که انگورها اغلب قدیمی هستند و بنابراین نسبت به تاک های جوان بازده کمتری دارند.Rossese di Dolceacqua دارای یک برگ بزرگ با پنج لوب است. دسته از نظر اندازه متوسط با شکل مخروطی کوتاه، بالدار و متوسط فشرده است. توت گرد و دارای رنگ ارغوانی تیره، کمی مومی است.با همان انگور شراب دیگر Rossese تولید می شود، شراب Riviera Ligure di Ponente.خصوصیات این شراب که یکی از با ارزش ترین شراب های لیگوریایی است را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:- دارای رنگ قرمز یاقوتی است که با افزایش سن به سمت گارنت متمایل می شود.- رایحه شرابی شدید اما لطیف، ماندگار با رگه هایی از گل رز، بنفشه و توت، در برخی از تولیدات توت فرنگی؛- نرم، گرم، اغلب مخملی، طعمی کم و بیش معطر، با رگه تلخ ملایم دلپذیر، به دلیل تانن، بافت و بدن غنی.- حداقل محتوای الکل 12 درجه (13 درجه برای نوع برتر).- حداقل اسیدیته 4.5‰- عصاره خشک حداقل 23‰نوع برتر باید حداقل تا اول آبان سال پالایش شودپس از برداشت.سن مطلوب بین چهار تا هشت سالگی پیری است.برای همراهی غذاهای گوشتی به طور کلی و کاسرول خرگوش به طور خاص مناسب است.دمای سرو حدود 18 درجه
