Pons Fabricius jest mostem położonym wzdłuż rzeki Tybru w Rzymie. Łączy wschodni brzeg wyspy Tyber z lądem. Jest to jeden z dwóch mostów w mieście nie łączących dwóch brzegów rzeki, drugim jest Pons Cestius na zachód od małej wyspy.
Most został zbudowany w 62 p. n. e.przez Lucjusza Fabriciusa, kuratora dróg w Rzymie, stąd jego imiennik. Most zbudowany jest z konstrukcji tufowej, wzmocnionej cegłami i trawertynem. Składa się również z dwóch łuków wspartych na centralnym filarze.
Pons Fabricius był wielokrotnie odnawiany na przestrzeni wieków, ale zawsze zachowywał swój wygląd, co czyni go najstarszym mostem w Rzymie, który zachował swój pierwotny stan. Później w XVI wieku stał się znany jako "Pons Judaeorum" ("most Żydów").
Most ma inną alternatywną nazwę, "Ponte dei Quattro Capi" ("most czterech głów"). Według legend, gdy Most został odrestaurowany pod koniec XVI wieku, czterech architektów nie mogło zgodzić się na remont i często się kłóciło. To rozgniewało papieża Sykstusa V, który kazał ściąć ich wszystkich po zakończeniu projektu. Na ich pamiątkę postawiono pomnik z czterema głowami. Jest to jednak prawdopodobnie legenda, a pomnik został po prostu przeniesiony na miejsce z innego miejsca.
