S. Adalı Mary

Yerel tarihçi Francesco Sergio'ya göre burada Menna adında bir Basilian topluluğu bulunmaktaydı.Don Francesco Pugliese'nin Uno Scoglio e una Chiesa (Bir Kaya ve Bir Kilise) adlı kitabında belirttiği gibi, Tropea çevresindeki bölgede manastırcılık zaten kanıtlanmıştı: belki de bir zamanlar daha da büyük olan ve denizle çevrili olan bu büyük kaya, yalnızlık arayan düşünceli ruhları kendine çekiyordu. S. Maria de Tropea kilisesi, cum omnibus pertinentiis suis, Montecassino Başrahibi Desiderio (daha sonra Papa III. Victor) tarafından yaptırılan bronz kapının (diğer yerlerin yanı sıra Konstantinopolis'te dökülmüştür) panellerinde yer alan 'Cassinese Manastırı'nın bağımlılıkları listesinde' görünmektedir.Bu nedenle Pugliese, incelenen çeşitli papalık belgelerine dayanarak, kilisenin 11. yüzyıl gibi erken bir tarihte panellerde görünmesi halinde, önemli bir öneme sahip olması, göze çarpan varlıkları kontrol etmesi ve dolayısıyla bundan çok daha önce var olması gerektiğini belirtmektedir. Bununla birlikte, yapının Hümanistik dönemde geçirdiği mimari değişiklikler, küçük Basilian manastır topluluğuna bağlı kökenleri doğrulayacak erken ortaçağ Bizans özelliklerine işaret etmektedir. Yunan ayiniyle ilişkilendirilen bu varlık, diğer yerel mülklerin Cassinese Benediktenlerinin mülkiyetine geçmeye başlamasıyla (Bernardo adında biri tarafından bağışlanan şimdiki Calvary yakınlarındaki küçük bir kilise ya da yakınlardaki Parghelia'dan Tonnara e Bordila adlı bir mülk gibi) yavaş ama emin adımlarla kaybolmaya başlamıştır. Pugliese'ye göre bu geçiş, "Norman dükleri Sichelgaita ve oğlu Ruggiero Borsa" tarafından, tam da Amantea piskoposluğunun Tropea'ya dahil edilmek üzere bastırıldığı sırada desteklenmiştir. Yunan ayinine mensup Basilian keşişlerinin zamanında kayanın üzerindeki 'hücre', Cassinese keşişlerine geçen bir Madonna kültünün yeriydi. Bu ahşap Madonna ile ilgili efsane, güney İtalya'daki diğer kutsal alanlarla benzerlik göstermektedir (Efsaneler ve Mitler bölümüne bakınız). Kiliseye çıkan merdivenler kayaya basamaklar kazılarak inşa edilmiş ve 19. yüzyılda tamamlanmıştır. Mevcut düzenlemeden önce, hala tamamlanmamış olan merdivenlere, Madonna'nın ahşap heykelinin ilk yerleştirildiği yere adanmış aedicule ile çakışan bir rampa vasıtasıyla ulaşılıyordu. Bu rampanın yakınında, Aziz Leonard'a adanmış küçük bir kaya kilisesi kazılmış ve bu kilise, yerel denizciler tarafından kazılan diğer küçük mağaralarla birlikte, balıkçılık malzemelerini sakladıkları depolar haline gelmiştir. Pugliese kilisenin içinde Ortaçağ'dan kalma mezarlar bulmuştur: biri kilisenin ortasında Miletli Usta'ya atfedilmiştir; diğerinin mezar taşında Ecce homo figürü ve üzerinde kabartma olarak işlenmiş iki kadın figürü bulunmaktadır; Bizans döneminden kalma üçüncü mezarın ise sadece parçaları kalmıştır.Yüzyıllar boyunca kilisenin geçirdiği çeşitli tadilatlar onu kökten değiştirmiştir ve içerideki iki ruhuna bir göz atmak neredeyse zordur: "merkezi bir plana ve üç kubbeli bir batı bazilikasına sahip, polasterleri ve beşik tonozuyla Bizans'ın atipik bir erken ortaçağ yapısı, mimarlık ustalarının değil, basit yerel zanaatkarların zevkli bir yaratımının ifadesidir" (F. Pugliese).En son değişiklikler 1783 depremi, 1810'dan önce merdivenlerin inşası ve 1905 depremi nedeniyle yakın zamanda yapılmıştır. Madonna'nın antik ahşap heykelinden bile bugün sadece bir anı kalmıştır: 'S. Maria ad Praesepe'nin ortaçağ temsilini bilmiyoruz. Kilisede muhafaza edilen Kutsal Aile grubunun bir parçası olan on sekizinci yüzyıldan kalma Meryem Ana heykeli de 1950'lerde yeniden modellenmiştir.