İtalya'da kurulan S. Maria Maggiore Kilisesi, binanın genişlemesi vesilesiyle inşa edilen 1644 yılına dayanan bir cepheye sahiptir. Arşitrav, güzel Frizli söveler ve portalın akantus girintileri, secc arasında aktif lapisitlerin çalışmasına dikkat edin. Foligno ve Bevagna arasında ve kısmen Spoleto'dan işçilere atfedilebilir. Kilisenin bir Latin haçı vardır ve çapraz çatılı bir nefe sahiptir. Yüzyılın ikinci yarısında, sunaklarda, yüzyıla atfedilebilecek çok sayıda eser ortaya çıktı. V Girişin sağında, Santa Maria Maggiore'de bulunan Gaius Titienus Flacco'nun (şimdi kutsal su olarak kullanılan) mermer sunağı, sol duvar boyunca ikinci sol sunaktan sonra açıldığından beri, 1500 yılında Troilo Baglioni tarafından Pinturicchio adlı sanatçı Bernardino Di Betto'ya yaptırılan Baglioni Şapeli (Baglioni Şapeli).Perugia, yaklaşık 1452 – Siena, 11 Aralık 1513). 1566 yılından kalma Deruta majolica süslemeleri bakımından zengin bir zemine sahiptir. Şapel, tahtta oturan tiburtine, Eritre, Avrupa, Samian sibilleri ile tonozun yelkenlerinden başlayarak tamamen sanatçı tarafından fresklendirilmiştir; sol duvarda, sanatçının kendi portresi ve imzası ile Müjde. Arka duvarda, çobanların hayranlığı ve Büyücülerin gelişi , sağ duvarda , Tapınaktaki doktorlar arasındaki anlaşmazlık. Ayrıca sol duvar boyunca Simone Da Campione'nin (1545) kumtaşı içindeki Rönesans minberi yer almaktadır. Rocco Di Tommaso da Vicenza (1515) tarafından caciolfa taşındaki ciborium (veya Tribün) tarafından kapsanan ana sunak. Giandomenico da Carrara'nın sekiz pişmiş toprak kafası: Peygamberler (1562). Apsisin yan tarafındaki sütunlara Perugino'nun iki eseri, solda “Pieta, San Giovanni Evangelista ve La Maddalena“, bilinmeyen see'den (1521 tarihli eser) ve sağda ” Madonna ve Çocuk, Santa Caterina d'alessandria ve San Biagio", bilinmeyen see'den (1521 tarihli eser) çıkarıldı. 1521).
