O Padiglione delle Feste (Pavillón da Festa) é un dos tres edificios do complexo balneario de Castrocaro Terme que destaca pola súa elegancia e refinamento, un dos máis importantes no panorama da arquitectura racionalista italiana do Ventennio (período fascista).Foi inaugurado en 1938, proxectado polo arquitecto Diego Corsari, e enriquecido coas espléndidas decoracións cerámicas metálicas esmaltadas de Tito Chini, producidas nas fábricas toscanas de Borgo San Lorenzo.De planta basilical, ten dúas plantas e caracterízase exteriormente polo revestimento de ladrillo, cos volumes perfilados por travertino branco e molduras de mármore negro. É característica a fachada, constituída por un corpo central semicircular revestido de travertino con grandes ocos en dúas plantas e dous corpos laterais revestidos de ladrillos iridiscentes, sobre os que destacan baldosas en relevo con brillos metálicos: cornucopias, golfiños e ánforas. Dúas elegantes fontes de mármore verde completan a ornamentación da fachada, xunto coa inscrición na parte superior “PADIGLIONE”, a cuxos lados hai dúas grandes métopas representativas da Maternidade.No interior do edificio hai un aireado e espectacular adro semicircular, o chan é de mármore, cun gran e fermoso mosaico circular no centro de maiólicas policromadas. O salón está rematado por un fermoso lucernario circular con tres bandas concéntricas decoradas con símbolos das constelacións, do zodíaco e das estrelas.Durante cincuenta anos, o escenario da Sala de Festas foi a sede do famoso concurso de canto ‘Festival delle Voci Nuove’.
