Sammezzano Kalesi

Etrafını çevreleyen geniş parkta, tüm Toskana'nın en uzun ağacı ve İtalya'nın en uzun 5. ağacı olan 46 metrelik bir sekoya bile bulacaksınız. Çünkü Reggello belediyesine bağlı küçük bir kasaba olan Sammezzano'nun inanılmaz gösterisi burada başlıyor. Asırlık ağaçlarla çevrili ünlü Sammezzano kalesi, Toskana'nın gerçek bir gizli mücevheri olan eşsiz bir yapıdır.

Her zamanki ortaçağ kalesini beklemeyin, çünkü bu antik malikanede Doğu'ya dönük bir kalp atıyor. Şarlman'ın bile burada kaldığı söylenirken, Kral I. Umberto'nun 1878'de yaptığı bir ziyaret belgelenmiştir. 1488'e kadar Floransalı Gualtierotti ailesine ait olan kale, daha sonra Bindo Altoviti ve Giovanni de' Medici'nin mülkiyetine geçmiştir. 1564 yılında Büyük Dük I. Cosimo, izinsiz balık tutmanın veya avlanmanın yasak olduğu geniş bir bölge olan Bandita di Sammezzano'yu kurmuş ve daha sonra araziyi geleceğin Toskana Büyük Dükü olan oğlu Ferdinando'ya bağışlamıştır. 17. yüzyılda Ximenes d'Aaragona ailesi tarafından satın alınan kale, 1816 yılında Panciatichi ailesine geçmiştir. Bugünkü görünümünü tasarlayan Marquis Ferdinando Panciatichi Ximenes d'Aragona, 1853 ve 1889 yılları arasında 11. yüzyılın sonları ile 15. yüzyılın sonları arasında Batı Akdeniz'de yayılan İslam sanatı olan Mağribi tarzında alışılmadık ve görkemli bir yapı yaratmıştır. Sonuçta ortaya, izleyiciyi Binbir Gece Masalları ortamına fırlatan fantazmagorik ve renkli şekillerle bezenmiş, vizyoner mimariye sahip bir kale çıktı.

Dış cephe Hindistan'daki Tac Mahal türbesini anımsatırken, iç mekanlar dekorasyon açısından Granada'daki Elhamra'dan esinlenmiştir. Çevrelediği odalar çok sayıda ve birbirinden farklıdır: Tavuskuşu Salonu, Aynalar Salonu ile Fumoir sekizgeni arasındaki galeri, Beyaz Oda ve hatta küçük bir şapel, inanılmaz bir renk labirenti oluşturur.

1813'te Toskana'nın başkentinde doğan Marki Panciatichi, başkent Floransa'nın sosyal ve siyasi yaşamının tartışmasız kahramanlarından biriydi: bir kültür adamı, iyi bir koleksiyoncu ve tutkulu bir botanikçi olan Ferdinando, şehir için önemli himaye çalışmaları yürüttü. Sadece cömert bağışlarla değil, aynı zamanda Accademia'dan Uffizi'ye, Bargello'dan Georgofili'ye ve Società Toscana di Orticultura'ya kadar Floransa'nın kültür kurumlarıyla işbirliği yaparak şehrin siyasi hayatına aktif olarak katıldı.

Vizyoner dehasından geriye bugün, hayatının büyük bir bölümünü adadığı ve 18 Ekim 1897'de odalarında öldüğü Sammezzano Kalesi kalmıştır. Yıllarca terk edildikten ve giderek bozulduktan sonra malikane restore ediliyor (FirenzeToday)