Kilise ve San Damiano manastırı Assisi'nin merkezinin hemen dışındadır. Kompleks aslen kayıtları 1030 yılına dayanan bir Benedictine manastırıydı.
Kiliseye bir şapelden ulaşırsınız: sağda Ss'li Madonna ve Çocuğu bulacaksınız. Francis, Clare, Bernardino ve Jerome, on Dördüncü yüzyılın ortalarından kalma yerel bir ressamın freskleri.
Kilisenin tek nefli, dev namlu tonozları ve derin bir korosu vardır. Girişin hemen sağında, Aziz Francis'in kilisenin restorasyonu için San Damiano rahibi tarafından reddedilen parayı attığı pencere var. Duvarlar boyunca, hiç yapılmamış freskler için hazırlanmış, çok renkli çerçevelerle sınırlanmış sıva kalıntılarını görebilirsiniz. 1535 yılında eklenen şapelde, 1637 yılında Fra Innocenzo da Palermo tarafından oyulmuş ahşap bir Haç (Mesih'in yüzündeki ifade bakış açısına bağlı olarak değişir) vardır. Ana sunakta, Aziz Francis'le konuşan Çarmıha Gerilmenin bir kopyası vardır (orijinali Santa Chiara Bazilikası'nda tutulur). 1504'teki ahşap koro kısmen Fakir Clares'in iletişim kurduğu ve önünde Aziz Francis'in cesedinin Porziuncola'dan Assisi'ye taşındığı küçük bir pencereyi kapsıyor.
Saint Clare'in dört yoldaşının gömüldüğü sağdaki girişe girdiğinizde, kutsallığa ulaşırsınız. Sol tarafta, Saint Clare'in kürsüsünü de bulacağınız basit bir koro var. Sunakta Çarmıha Gerilme, Pier Antonio Mezzastris'in 1482'den kalma bir freskidir. Solda, geleneklere göre Francis'in babasından sığındığı küçük bir oda görebilirsiniz.
Girişe geri döndüğünüzde, aşağıdaki ovaya bakan küçük bir teras olan Giardinetto di Santa Chiara'dan (Saint Clare'in bahçesi) sağa çıkarak birkaç basamak tırmanıyorsunuz.
Bunun yerine, manastıra inerken, iki köşe duvarına, Eusebio da San Giorgio'ya (1507) ait fresklere, Stigmata'yı alan Aziz Francis'e ve Müjde'ye hayran kalacaksınız. Daha sonra, orijinal tezgahları ve masaları ile bir kriptoya benzeyen alçak tavanlı dikdörtgen yemekhaneye ulaşırsınız: bir haç ve bir çiçek vazosu, bir zamanlar Saint Clare tarafından işgal edilen yeri işaretler.
