San Gaetano Meydanı

Piazza San Gaetano şehrin tarihi meydanlarından biridir. Aslında antik Agora Yunan döneminde, antik Forum ise Roma döneminde burada bulunmaktaydı. Dini açıdan son derece önemli iki bina meydana bakmaktadır: San Paolo Maggiore Bazilikası ve San Lorenzo Maggiore Bazilikası. Meydanın ortasında bir San Gaetano heykeli bulunmaktadır ve Napoli Sottorreanea'nın girişi de yakınlardadır. Yakınlarda San Gregorio Armeno Kilisesi, Sant'Angelo a Segno Kilisesi gibi kayda değer başka kiliseler ve Palazzo Filippo d'Angiò ve Palazzo Capuano adlı iki sarayın yanı sıra Palazzo de Scorciatis'in kalıntıları da bulunmaktadır.Piazza San Gaetano, Napoli'nin en eski ve Greko-Romen döneminin en önemli meydanıdır. Meydan adını, merkezinde yer alan ve 1656 yılında vebanın sona ermesinin ardından edilen bir yemin için dikilen aziz anıtından ve daha yaygın olarak San Paolo Maggiore olarak adlandırılan San Gaetano kilisesinden almaktadır.Greko-Romen döneminde, dönemin en önemli kamu binaları bu meydanda bulunuyordu ve meydanın toprak altında, yerin altı metre altında, antik tapınakların ve Claudius Nero'nun antik tiyatrosunun bazı kalıntıları hala korunmaktadır. Meydan o dönemde çok büyük bir öneme sahipti; halkın on iki kardeşliği burada toplanıyor, barış ve savaş görüşmeleri için elçiler kabul ediliyor, Roma imparatorları görkemli bir şekilde karşılanıyor ve hatta halk Sarazenlerin ve Lombardların saldırılarını püskürtmek için bir araya geliyordu. Forumun orijinal adı Mercato Vecchio olup, bu isim aynı adı taşıyan kilisenin inşasından sonra Piazza San Lorenzo olarak değiştirilmiştir.San Lorenzo Kilisesi, Fransiskenler için en büyük önemini 1234 yılında, her şeyi finanse eden ve başlangıçta Fransiskenlere kendi mimarını sağlayan Anjou'lu Charles'ın yardımıyla yenilendiğinde kazanmıştır. Gotik tarzdaki kilise uzun bir süre boyunca şehrin en güzel ve zarif kilisesi olmuş ve içindeki soylu mezarlarının da gösterdiği gibi dönemin kraliyet mensupları ve aristokratları tarafından sık sık ziyaret edilmiştir. Giovanni Boccaccio'nun şiirlerinin ilham perisi olan Kral Robert'in kızı Maria d'Acquino ile burada tanıştığı da söylenmektedir. 1507 yılında, kilisenin merkezi konumundan yararlanılarak, toplarla donatılmış bir kule olarak da hizmet verebilecek yeni bir çan kulesi inşa edilmiştir. Bu nedenle, bir sığınak noktası olarak ele alındığında, önce Don Pedro de Toledo'ya karşı öfkeli Napolililer tarafından, sonra Masaniello tarafından ve nihayet 1701'de, kiliseyi devralan Popoli Dükü tarafından kuleye kilisenin tek çan kulesi olarak doğal işlevini geri vermeye karar verildiğinde üç kez kuşatıldı. 1662 yılında kilisenin ön cephesi Dionisio Lazzari tarafından Gotik tarzda yeniden inşa edilmiştir. Bu çalışma, Sanfelice'nin eleştirilen Barok restorasyonundan 1944'te cephede restore edilmiş bir Gotik düzen ile sonuncusuna kadar çok sayıda manipülasyona yol açtı. Kilisenin içinde antik süslemelere sahip muhteşem bir manastır ve Mart 1443'te Aragon Kralı I. Alfonso'nun Ferrante'yi dönemin soylularına takdim ederek halefi olarak kabul ettirdiği ve V. Charles'ın savaşı önlemek gibi sahte bir amaçla saf Napolililerden bir milyon duka altını topladığı eski yemekhane salonu bulunmaktadır. Bu oda aynı zamanda Soyluların ve Halkın temsilcilerinin yer aldığı San Lorenzo Mahkemesi'nin de bulunduğu yerdi. Manastır, 1345 yılında Napoli'yi vuran kasırga ve gelgit dalgalarıyla dolu şiddetli bir sağanak sırasında Francesco Petrarch ve diğer keşişler için bir sığınak ve dua yeri olmasıyla da tarihe geçmiştir. Şairin hayatını tehlikeye attığı bu olay, diğer tatsız koşullarla birlikte Francesco Petrarch'ın Napoli şehrini özellikle sevmemesinin nedenlerinden biriydi.Meydan aynı zamanda adını komşu kilise olan San Paolo Maggiore Kilisesi'nden almaktadır. 1538 yılında burada manastırlarından birini kuran Gaetano da Thiene'nin anısına çoğu kişi tarafından San Gaetano Kilisesi olarak adlandırılmaktadır. Kilise, sorunlu tarihinin yanı sıra, 1962'de savaş sonrası hasarın restorasyon çalışmaları sırasında rahiplerin, Dioscuri'nin antik tapınağının kalıntıları ve Aziz Gaetano'nun cesedi ve diğer kutsanmışlarla birlikte küçük bir yeraltı mezarlığı keşfetmeleri nedeniyle ünlüdür. Bugün burası bir mahzen olarak kullanılıyor ve neredeyse ikinci bir kilise gibi görünüyor.San Paolo Maggiore kilisesinin yanında, Aragon döneminin en asil saraylarından biri olan ve dönemin en güçlü adamlarından birine ait Giulio de Scorciatis Sarayı yer almaktadır; ancak binadan geriye sadece birkaç kalıntı kalmıştır. Ayrıca Filippo d'Angiò'nun soylu sarayı ve Capuano Sarayı olmak üzere iki saray daha bulunmaktadır.