W okresie największego rozkwitu, zamożne rodziny z San Gimignano wybudowały aż 72 wieże jako symbol swojego bogactwa i władzy. Z nich 14 pozostało do dziś, dodając uroku atmosferze miasta.Ogłoszone w 1990 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO, San Gimignano jest jedną z małych pereł sieneńskiej prowincji.San Gimignano stoi na starożytnej etruskiej osadzie wokół kościoła parafialnego z VII wieku i zamku podarowanego w 929 roku episkopatowi Volterry, a w XII wieku stało się wolną gminą. Jego pierwsze mury miejskie zostały zbudowane w 998 roku, w okresie, kiedy San Gimignano stało się punktem handlowym wzdłuż Via Francigena. Duma rodzin wzbogaconych na handlu doprowadziła do wybudowania 72 wież (według prawa żadna z nich nie mogła jednak przekraczać wysokości wieży gminy, zwanej Rognosa).Nękana ciągłymi walkami wewnętrznymi między Guelfami i Ghibellinami (wiosną 1300 roku przebywał tu Dante Alighieri jako ambasador Ligi Guelfów w Toskanii) i zawsze skonfliktowana z pobliską Volterrą, w 1343 roku została podporządkowana przez księcia Aten, a w 1353 roku wyzywająco podporządkowała się Florencji, śledząc następnie losy Wielkiego Księstwa Toskanii aż do 1860 roku.Struktura miejska i liczne budynki cywilne i religijne San Gimignano, które zachowały się prawie nienaruszone, zachowały jego średniowieczną fizjonomię;
