San Lorenzo Maggiore

In het gebied van het forum, dat het hart vormde van de oude Grieks-Romeinse stad, tussen de Decumanus Major en de Decumanus Inferior, werd eerst een vroegchristelijke kerk gebouwd (6e eeuw na Christus), die in de 12e eeuw werd afgebroken, en vervolgens de huidige basiliek, die vanaf 1270 in opdracht van Karel I van Anjou werd gebouwd. De kerk, gekenmerkt door een eenbeukige structuur en een Latijns kruis, werd gebouwd door de Franciscanen, aanvankelijk met behulp van Franse architecten en ambachtslieden, later vervangen door lokale arbeiders; tussen de 17e en 18e eeuw onderging zij een radicale renovatie in barokstijl. De restauratie die tussen het einde van de 19e en de eerste helft van de 20e eeuw werd uitgevoerd, heeft de sterke barokke connotatie uitgewist, met uitzondering van de 18e-eeuwse gevel van Sanfelice.In de kerk ontmoette Boccaccio zijn Fiammetta, terwijl in het aangrenzende klooster - waar in de 14e eeuw vergaderingen van het parlement van het koninkrijk plaatsvonden - ook Petrarca verbleef.Onder de kerk, het klooster en de kloostergang kunnen nu in het hypogeum de dankzij het werk van archeologen herontdekte ruimtes worden bezocht: bij binnenkomst komt men in een Romeinse cardo (d.w.z. een weg haaks op de decumani), drie meter breed en ongeveer zestig meter lang, waarop talrijke winkels uitkomen: een bakkerij, een wasserij, tavernes, winkels en het Aerarium, waar de financiën van de stad uit de belastingen werden bewaard.Aan het einde van de straat ontmoet men een van de vier zijden van een cryptoporticus, bestaande uit onderling verbonden kamers met tongewelven en dakramen voor de toetreding van lucht en zonlicht. De kamers waren Romeinse marktwerkplaatsen (macellum), waar op stenen kramen voedsel en goederen van verschillende aard werden verhandeld.Aan het einde van de cryptoporticus is ook een reservoir uit de Griekse periode bewaard gebleven, wat getuigt van de verdere gelaagdheid en het ongelooflijke aantal verhalen dat deze plek kan vertellen.Aan het einde van de 5e eeuw na Christus werd het gebied binnengevallen en bedolven onder een modderstroom van alluviale oorsprong, zodat het werd verlaten, en de basis vormde voor de bouw van de vroeg-christelijke basiliek.Op de bovenste verdiepingen van het klooster bevindt zich het Museo dell'Opera di San Lorenzo Maggiore, waar archeologische vondsten van het gebied, een verzameling voorwerpen, kleding en meubilair uit de Angevin-periode en een verzameling 18e-eeuwse herders uit de Napolitaanse geboortetraditie worden bewaard.