Sant' Eligio Maggiore Kilisesi, Napoli'de inşa edilen en eski Angevin kiliselerinden biridir ve Alplerin ötesindeki Gotik'e en çok benzeyen güney Gotik örneklerinden biridir. Kilise, yanındaki hastane ile birlikte 1370'lerde Anjou Kralı I. Charles döneminde inşa edilmiştir. Çokgen apsis doğuya, Piazza Mercato'ya doğru bakarken, Kilise'ye giriş sağ taraftan, ünlü Saat'in bulunduğu kemerin önünden, 13. yüzyılın sonundan kalma, Şehrimizde türünün tek örneği olan, kesinlikle Fransız ustaların eseri olan, güçlü çıkıntıda yontulmuş zoomorfik ve fitomorfik unsurlara sahip güzel yayvan portal ile yapılır.İç mekânda üç nef vardır ve 16. yüzyılın sonunda dördüncü bir nef eklenmiştir. Nef ve transeptin çatısı ahşap makaslardan oluşurken, yan koridorlar ve apsisin çatısı piperno elemanlı sarı tüften kaburgalı tonozludur. Eski hastanenin bir parçası olan dördüncü nefe, geç Rönesans tarzında iki büyük piperno kemerle ulaşılmaktadır. San Pietro a Maiella'daki 'Dişi Aslan Şapeli'nin ustası' da dahil olmak üzere çeşitli yazarlara ait 14. yüzyıl fresklerinin parçaları burada hayranlıkla izlenebilir.Sol koridorun başındaki sütunun üzerinde, 14. yüzyıldan kalma, taç takan bir azizi, kimliği belirsiz bir Papa'yı tasvir eden bir fresk parçası bulunmaktadır. En önemli anıt, Lanii (kasaplar) Cemaati Şapeli'nin 1509 tarihli Malvito atölyesine atfedilen 'Anıtsal mermer çerçevesi'dir. Buraya Domenico Napolitano tarafından boyanmış, Peygamberleri ve Kâhinleri tasvir eden büyük bir pişmiş toprak sunak külahı yerleştirilmiş olup, yakın zamanda restore edilen bazı parçaları Napoli'deki San Martino Müzesi'nde muhafaza edilmektedir.
