Niezaprzeczalna magia tego miejsca może być uchwycona w tak wielu różnych aspektach: nadbrzeże, które skręca w kierunku wysokiego skalistego wybrzeża, które pozostawia zapierające dech w piersiach, wiele starych secesyjnych willi, które wzbogacają je, gdy idzie się ulicami, liczne białe schody, które łączą je, gdy znajdują się na różnych poziomach. Tak, bo chociaż Santa Cesarea Terme znajduje się w Salento, stoi na wysokim wzgórzu, co czyni ją bardzo zróżnicowaną, pełną tych wzlotów i upadków typowych dla ośrodków górskich. Dzięki temu ośrodek rozwija się wzdłuż różnych warstw umieszczonych na różnych wysokościach, które dodają mu magii.Z kolei liczne wille pochodzą ze wspomnianej wcześniej archaicznej turystyki, kiedy to w drugiej połowie XIX wieku miejscowa szlachta szukała miejsc, w których mogłaby spędzić wakacje podczas parnych letnich miesięcy. Santa Cesarea Terme, podobnie jak inne ośrodki takie jak Leuca, już w tamtych odległych czasach była postrzegana jako idealne miejsce do regeneracji sił, dlatego to właśnie oni kazali wybudować szereg cudownych willi. Dziś w doskonałym stanie można naliczyć ich kilkanaście, choć kiedyś było ich znacznie więcej.W historycznym centrum znajduje się również Kościół Macierzysty Najświętszego Serca, który jest bardzo stary i pochodzi z XIV wieku.Z kolei w okolicznych krajobrazach można podziwiać liczne winnice i gaje oliwne, tarasy nad mieniącym się błękitem i bielą morzem, a wspinając się dalej pod górę między licznymi zakrętami z włosami, dotrzemy do gaju wielkich sosen, gdzie znajduje się również mały plac zabaw dla dzieci oraz Belweder. Tutaj można podziwiać całe wybrzeże aż do Leuca na pierwszy rzut oka, a w pogodne dni wysokie albańskie góry są wyraźnie widoczne po drugiej stronie morza, wznosząc się jak gdyby były wejściem do nieznanego, zaczarowanego świata.W dolnej części miasta, na wysokości niższego wybrzeża, znajduje się słynne uzdrowisko termalne, czynne od połowy XIX wieku, kiedy to ujawniły się lecznicze właściwości siarkowych źródeł wypływających z czterech zagłębień w skale, choć znane były już od XV wieku. Wody tryskają już w znacznych temperaturach i za pomocą różnych technik można leczyć liczne dolegliwości. Same zagłębienia w skałach są charakterystyczną cechą wybrzeża, które jest bogate w jaskinie.