Santa Maria de Lama Kilisesi, Salerno'daki en eski kiliselerden biridir, ilk başta bazı soyluların özel bir şapeli olarak, şehir Lombard egemenliğinin ortasındayken, yani secolo arasında inşa edilmiştir De Lama ismi, hala sokak seviyesinin altındaki binanın önünden akan dereden kaynaklanmaktadır. Başlangıçta kilise, opus reticulatum'daki bazı duvarların kaldığı ikinci yüzyılın önceden var olan bir Roma binası üzerine inşa edilecekti ve bir kare plan ve Güneye bakan bir giriş sunmak zorunda kaldı: Bu erken döneme ait kalıntılar, bazı fresklerin kalıntılarının bulunduğu mevcut kripttir benevento faturası hala görülebilir. Doğal bir olay, büyük olasılıkla bir deprem veya sel nedeniyle, secolo'da yeni kilise fresklerle süslenmiştir. Muhtemelen katların Katedralde hala var olanlara benzer kozmatesk mozaiklerle süslenmesi gerekiyordu. Yaklaşık bir yüzyıl sonra, kript işlevlerini durdurdu, mühürlendi ve cesetlerin özel olarak oluşturulmuş bir tuzak kapısından zemine atıldığı bir mezar alanı haline geldi. İkinci yüzyıldaki Üst Kilise "Sant'alfonso ai gradoni" adını aldı ve Barok tarzında restore edildi. 900'lü yılların ortalarında kilise 1980depremi gibi çeşitli doğa olayları nedeniyle harabeye dönerek kapatılmış ve yıkıma uğramıştır. Sadece 1991'de 1996'da yeniden açılmasına yol açan restorasyon çalışmalarına başladı.
Ne yazık ki, bugün kriptin freskleri hem su sızması (yeraltındaki Lama deresi, binanın duvarı boyunca akar) hem de iklim değişikliği nedeniyle çok zarar görmüş görünüyor; ancak Santa Radegonda ve St. Bartholomew'un yanındaki freskler, hakkıyla kutsadığı zaman görülebilir el başparmağını ve küçük parmağını birleştirirken, solda zengin bir şekilde dekore edilmiş bir kapağa sahip bir hacim bulunur. Yüz, beyaz sakal ve kalın saçlarla çerçevelenmiş münzevi bir ifadede yoğunlaşmıştır.
