Schottenstift (Opactwo szkockie) - Rzymskokatolicki klasztor założony w Wiedniu w 1155 roku, kiedy Henryk II austriacki sprowadził do Wiednia irlandzkich mnichów. Mnisi nie pochodzili bezpośrednio z Irlandii, lecz z klasztoru Szkockiego w Ratyzbonie w Niemczech. Henryk nadał nowemu klasztorowi szerokie przywileje. Budowa pierwszego klasztoru rozpoczęła się w 1160 roku, a budowla została konsekrowana w 1200 roku. Klasztor znajdował się poza murami miejskimi Wiednia. Mnisi wybudowali również Hospicjum dla pielgrzymów i krzyżowców, którzy często przechodzili przez Wiedeń w drodze do Jerozolimy.
Pierwszy kościół był trójnawowym romańskim kościołem filarowym z jedną apsydą. Henryk II został tam pochowany po swojej śmierci w 1177 roku. Pożar w roku 1276 zniszczył klasztor i wiele innych budynków w Wiedniu.
W 1418 r.książę Albert V przejął Klasztor podczas reformy Melkera, próbując ożywić pierwotne ideały monastycyzmu benedyktyńskiego i osiedlił na ich miejscu wspólnotę Benedyktynów. Ci nowi mieszkańcy nadal jednak byli znani jako "Schotten".
Zawalenie się wieży, uderzone piorunem w 1638 roku, zostało wykorzystane jako okazja do całkowitej odbudowy kościoła, projektu podjętego przez architektów Andreę D ' Allio młodszego i Silvestro Carlone. Kościół został nieco skrócony, a wieża nie stała już bezpośrednio obok bazyliki. Joachim von Sandrart podarował Kościołowi nowy ołtarz, który dziś przechowywany jest w sali prałatów. Po tureckim oblężeniu kościół został odrestaurowany. Ponieważ Barokowa Wieża Zachodnia była niewiele wyższa od samej fasady, często proponowano jej przedłużenie, ale nigdy się to nie udało.
W latach 1773 i 1774 na terenie otwartego cmentarza wybudowano nowy klasztor wraz ze szkołą. W 1807 roku dekretem cesarskim założono Schottengymnasium, Instytut szkolnictwa średniego. Około 1830 roku budynki pomocnicze opactwa, w szczególności te, które graniczyły z Freyung, zostały odnowione i częściowo przebudowane przez Josepha Kornhäusela. W latach osiemdziesiątych XIX wieku kościół został odrestaurowany i częściowo odnowiony. Z tego okresu pochodzą malowidła sufitowe Juliusa Schmida oraz nowy ołtarz główny, zbudowany ze szkiców Heinricha von Ferstela, z mozaiką Michaela Riesera.
Dziś Schottenstift jest Muzeum. Zawiera m.in. schottenmeisteraltar z ok. 1470.
Bibliografia: Wikipedia
