Spoleto | De basiliek van San Salvatore

De monumentale inspiratie van de Longobardische hertogen van Spoleto is hier te zien, in de restauratie van de kerk die plaatsvond in de 8e eeuw. Deze restauratie, uitgevoerd door de Longobarden, voegde een uitzonderlijke samenhang toe, zowel aan de architecturale structuur, gekenmerkt door de zuilen van het gangpad en de pastorie, als aan het gebruik van Romeinse decoratieve modellen. De gevel (gerestaureerd in 1997) is verdeeld in twee verdiepingen. Op de onderste zijn drie marmeren deuren met architraven versierd met plantmotieven, waarvan de meeste zijn gebouwd met materialen uit de klassieke oudheid. Op de bovenverdieping zijn drie grote ramen: een centraal boograam tussen twee timpaanramen. Het interieur heeft drie gangpaden, voorheen gescheiden door hoge gecanneleerde Dorische zuilen, die het immense hoofdgestel ondersteunden: hierop was een bekleding die waarschijnlijk van stucwerk was gemaakt, langs de wanden van het middenschip die beweerde van een andere Dorische orde te zijn. In de richting van de grote boog van de apsis zijn de originele elementen zichtbaar vanaf het hoofdgestel, dat in de loop der eeuwen is vervangen door bogen die worden ondersteund door pilasters en kolommen. Aan het einde van de gangpaden zijn drie apsissen, de twee zij zijn vierkant en de middelste is halfrond. De pastorie met vierkante plattegrond onderscheidt zich duidelijk van de structuur van het hoofdschip doordat het zijn oorspronkelijke trabeated uiterlijk heeft behouden: op de vier hoeken zijn paren hoge Corinthische gecanneleerde zuilen, met delen van het hoofdgestel erboven; nog hoger op de originele consoles met bas-reliëfversiering, is een gesegmenteerde koepel, hoewel de huidige vorm misschien niet de oorspronkelijke is. In het midden van de apsis, in een nis, bevindt zich het fresco van een met monogram en juwelen versierd kruis dat, samen met de sporen van decoratieve faux marmeren bekledingen, de oudste picturale decoratie laat zien. Hierboven is een gefragmenteerd fresco uit de 13e eeuw, Madonna met kind en heilige, en ernaast is een 16e-eeuwse kruisiging van de Spaanse school. Op de muren en in de twee votiefkapellen zijn fresco's uit de 14e en 15e eeuw.