St Wiperti

St. Wiperti is een kerk gewijd aan St. Wigbert en St. James. Ze wordt beschouwd als een architecturaal meesterwerk van de Romaanse stijl, en de kerk en de crypte getuigen van haar belangrijke verleden als koninklijk hof van de Saksisch-Ottoonse heersende dynastie. De kerk met haar meer dan 1000 jaar oude crypte is een van de laatste overblijfselen van deze belangrijke Ottoonse heerschappij. Voor Hendrik I (919-936) en zijn zoon Otto I de Grote (936-973) was Quedlinburg de plaats waar zij het vaakst Pasen vierden. In Quedlinburg was het weer het gebied in en rond de kerk St. Wiperti, waar zij verbleven. Later werd op dit plein een vrij canoniek klooster gebouwd, dat in de 12e eeuw werd omgebouwd tot premonstratenzer klooster. Na de reformatie, die leidde tot de opheffing van het klooster, werd de kerk tot in de 19e eeuw gebruikt als protestantse parochiekerk. Daarna werd ze omgebouwd tot schuur en later misbruikt door de SS.

In de jaren 1950 werd ze als kerk gerestaureerd en sindsdien wordt ze in de zomermaanden als katholieke parochiekerk gebruikt.