Stanowisko archeologiczne Nan Madol jest miejscem tak tajemniczym, że rodzi więcej pytań niż odpowiedzi, co świadczy o tym, jak mało wiemy o ludach, które zamieszkiwały Zaginione Wyspy Pacyfiku przed przybyciem Zachodu. W datowania radiowęglowego, jeszcze w trakcie badań, ustalili datę rozpoczęcia budowy konstrukcji megalitycznych, w tym między 1180 a 1208. Tradycje ustne przekazywane przez mieszkańców Fonpei śledzą pochodzenie Nan Madola do pary braci, Olisichpa i Golosohpa, wywodzących się gdzieś za oceanem. To oni rozpoczęli dynastię Sandaleur, najstarszy przykład scentralizowanej władzy na zachodnim Pacyfiku, która rządzi wyspą Fonpei od ponad 500 lat. Ta silnie zhierarchizowana struktura uznawała w Nan Madoli swoje centrum polityczne i religijne. Jeden kompleks Megalityczny składający się z ponad 90 sztucznych wysp i 130 możliwości zakwaterowania wśród grobów, pomieszczenia wykorzystywane do kultu i budynki są prawdziwe chronione przez obwód murów z kamienia bazaltowego. W przypadku Wyspy Pahnwi ściany osiągają 18 metrów wysokości. Metody budowy są obecnie nieznane, pochodzenie założycieli jest równie niepewne, a Wykopaliska jedynego starożytnego miasta na świecie zbudowanego na rafie trwają do czkawki. W 2016 r. centrum ceremonialne Nan Madol zostało uznane za miejsce światowego dziedzictwa.
