Stanowisko archeologiczne Wellia

Gmina Velei powstała po podboju rzymskim z II wieku p. n. e.w samym sercu terytorium Liguryjskiego plemienia Veleatów, w miejscu wcześniej istniejącego centrum tubylczego. Miasto powstało w systemie tarasów. Otwór został zbudowany na sztucznej półce, otrzymanej z masywnym włazem. Wybrukowany w czasach Augusta przez Lucjusza Licyniusza Prisco, ważnego miejscowego magistrata, otoczony jest z trzech stron portykiem, na którym otwierały się sklepy i pomieszczenia ogólnodostępne.Imponujące wejście umożliwiało dostęp z najniższego tarasu. Po przeciwnej stronie kompleksu zamknięta została Bazylika, w której stało dwanaście dużych marmurowych posągów Luni przedstawiających członków rodziny Giulio-Claudia, dziś w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Parmie. Powyżej rzeki znajdują się pozostałości bloków mieszkalnych i budynku uzdrowiskowego.Dziedzictwo kulturowe regionu, począwszy od 1760 roku, kiedy książę Parmy Don Philippe de Bourbon i rozpoczął badania, w wyniku znalezienia losowo (w 1747 roku) napis Brąz Tabula alimentaria Trajana, Żeglarstwo jest dziś jednym z najważniejszych ośrodków archeologicznych północnych Włoszech.Nowo przebudowany Antyk wita eksponaty ilustrujące najważniejsze momenty historii Velei.