Stare Miasto Stari Bar

Stare Miasto Bar (Stari Bar) jest największym i najważniejszym średniowiecznym stanowiskiem archeologicznym na Bałkanach. Zajmuje powierzchnię 4,5 ha, gdzie pozostałości około 600 budynków publicznych i prywatnych są dowodem na istnienie różnych faz budowy obecnych w różnych epokach śródziemnomorskiej historii.

Tożsamość wizualną Starego Miasta baru tworzą wały, bastiony, wieże, Cytadela, liczne place i kościoły. Po stronie zachodniej i północnej, w bezpośrednim otoczeniu murów obronnych Starego Miasta Baru, znajduje się niezgodna z otoczeniem całość składająca się z osiedla i podmiejskiej części Starego Baru, natomiast po stronie południowej i Wschodniej zachowany naturalny układ stoków góry Rumija.

W źródłach historycznych z X wieku po raz pierwszy wzmiankowana jest Starówka Bar, jednak przypuszcza się, że istniała już w VI wieku w formie zrehabilitowanego rzymskiego castrum. Powstała w miejscu naturalnie chronionym i otoczona mocnymi murami z basztami i basztami. Architektura mieszkalna miasta charakteryzuje się późnym gotykiem, renesansem, barokiem i elementami orientalnymi.

Stare Miasto Bar jest opuszczone od końca XIX wieku. Po trzęsieniu ziemi w 1979 roku opracowano specyfikacje techniczne i dokumenty projektowe wraz z programami badawczymi oraz planami ochrony i prezentacji rdzenia miasta. Najważniejsze budowle górnej części miasta były badane, konserwowane i prezentowane podczas pierwszej i drugiej tury prac. Kolejnym opracowanym i w pełni zrealizowanym projektem były prace infrastrukturalne na trasie prowadzącej od bramy głównej do katedry św. To wyraźnie wskazuje na jednoznaczne zainteresowanie rekultywacją pewnych struktur i przywróceniem im odpowiednich funkcji, a wszystko to zgodnie z programami w stosunku do ich celu. Sieć elektryczna umożliwiała instalację oświetlenia publicznego, oświetlenia niektórych zabytków i komunikacji. Dzięki regularnym inwestycjom i konserwacji technicznej związanej z oczyszczaniem roślinności, górna część miasta jest dostępna dla publiczności.

Dolna, Południowa część miasta z podmiejskim wałem nie jest leczona i jest raczej zniszczona. Duża roślinność zagraża pozostałościom architektury i czyni je niewidocznymi.

Na terenie Starego Miasta Baru znajduje się bogate dziedzictwo kulturowo-historyczne o wybitnym znaczeniu. Najważniejsze pojedyncze obiekty na Starym Mieście to brama główna (XIV-XVI w.), Kościół św. Mikołaja (XIII w.), Cytadela Tatarovica (x-XIX w.) z kaplicą wojskową, Akwedukt w Tatarovicy i Katedra św. Jerzego (XI-XV w.).

Bibliografia: UNESCO