Talamone

Prve vijesti koje imamo o Talamoneu govore o drevnom etruščanskom jezgru, Tlamu, koje je stajalo blizu brda Talamonaccio. Hram Talamonaccio datira iz ovog perioda (4. vek pre nove ere), od koga su danas ostali ostaci temelja i veličanstveni Talamonski fronton koji predstavlja mit o „Sedmorici sa Tebom“ (od Eshila 467. pne.).Godine 225. pne. u Talamoneu, upravo na lokalitetu Poggio Ospedaletto, vođena je bitka između Rimljana i Gala. Gali su bili sastavljeni od saveza između različitih populacija, na čelu su im bili kraljevi Concolitano i Aneroesto, a imali su za cilj da se pridruže kartaginjanskim trupama u maršu na Rim. Međutim, dvije vojske nisu uspjele da se sastanu jer su Rimljani, kojima su zapovijedali Gaj Atilius Regolo i Lucius Aemilius Papus, uništili Gale u bici kod Talamona gdje su život izgubili i kralj Aneroesto i konzul Gaj Atilius Regolo. Talamone se kasnije sjeća u odnosu na pomoć koju je pružio Marijusu, vraćajući se iz svog afričkog izgnanstva da organizira vojsku i marš protiv Sille. Pomoć koju je Talamone skupo platio, budući da je Mariov pokušaj propao, Silline trupe su okrenule svoju žestinu protiv onih koji su pomogli njegovom suparniku, a Talamone sa svojim stanovnicima je potpuno uništen 82. godine prije Krista.Za mnoge naredne godine Talamonea nema traga u istorijskim izvorima. Moramo čekati do oko 1000. godine, kada je njegovu luku kupila opatija San Salvatore, a potom je prešla pod kontrolu Aldobrandeschi iz Santa Fiore. U tom periodu izgrađena je tvrđava za odbranu luke. Godine 1303. Aldobrandeschi su dali Republici Sieni niz prava nad lukom u zamjenu za proširenje Rocca. Od 1356. do 1364. Talamone je doživio efemeran trenutak prosperiteta, u stvari postao je trgovačka luka Firence i na osnovu ugovora između Sijene i Firence, Republika se obavezala da će luku staviti na raspolaganje firentinskim trgovcima, te se pobrinuti za održavanje puta koji je kroz Paganico vodio do Siene i Firence, vodeći računa da usput budu hoteli i razmjena konja. Kasnije, sa zbližavanjem Firence i Pize, Talamone je izgubio na značaju.Dana 3. juna 1367. godine papa Urban V (200. papa Katoličke crkve) zaustavio se sa svojim brodovima (23 galije) u Talamoneu, tokom povratnog putovanja u Rim nakon perioda u Avinjonu. Papsko sjedište se vratilo u Rim nakon 58 godina, čak i ako to nije bio konačni povratak, budući da su 1370. godine nove pobune primorale papu da se vrati u Avignon. Avinjonsko zarobljeništvo je konačno okončano tek 1377. godine.Između 1410. i 1414. Talamone je postao domen napuljskog kralja Ladislao di Durazzo, 1526. osvojio ga je Andrea Doria.U istoriji Talamonea ne možemo ne spomenuti admirala Bartolomea Perettija (1504-1544). Živio je u periodu u kojem je Tirensko more bilo zaraženo berbarskim piratima, igrao je vodeću ulogu u obrani Talamonea i cijelog kršćanstva, čak je progonio i porazio Maure u njihovim najstrašnijim uporištama. Njegovi neprijatelji korsari su ga toliko mrzeli da su nakon njegove smrti, tokom još jednog napada na Talamone, ljudi Khair ad-dina Barbarosse potražili njegov grob i razbesneli posmrtne ostatke njegovog tela.Godine 1548. Pietro Cataneo je dobio zadatak od strane Republike Siene da obnovi utvrđenja Talamonea kako bi se oduprli gusarskim napadima, ali je 1557. Španija ustupila teritoriju Cosima I dei Medici, a Talamone je postao dio države Presidi. Godine 1802. prelazi u sastav Kraljevine Etrurije. Godine 1815. Bečkim ugovorom postaje dio Velikog Vojvodstva Toskane. A 1860. pripojen je Kraljevini Italiji. Takođe 1860. Garibaldi se zaustavio u Talamoneu tokom ekspedicije hiljadu da se opskrbi vodom i oružjem.