Tańcząca Satyra Mazara del Vallo jest symbolem śródziemnomorskiego piękna, przykładem zalanego Dziedzictwa odzyskanego w kanale sycylijskim.
Cenny posąg z brązu, pochodzący z końca IV wieku pne i pochodzący ze szkoły wielkiego artysty, Prassitele, jest wystawiany w Museo Sant ' Egidio Mazara del Vallo, położonym budynku o znaczącym zainteresowaniu architektonicznym: kościele, który został zbudowany między początkiem 1500 a końcem tego samego wieku. Znajduje się w nim cenny posąg z 2005 roku, kiedy pod koniec renowacji przeprowadzonej przez Centralny Instytut renowacji Rzymu Satyr powraca do Mazara del Vallo.
Rzeźba z brązu została znaleziona w dwóch etapach: na wiosnę 1997 r. urodziła się lewa noga i 4 marca 1998 r. ciało nie ma innej nogi i rąk, oba uzyskane z motopesca Mazari-Kapitan Pups , do zespołu Francesco Adragna. Przypuszcza się, że posąg był częścią ładunku statku rozbitego między Sycylią a przylądkiem Bon w okresie Wielkiego rozpowszechnienia Handlu antykami w starożytności.
Satyr został złapany w chwili ekstazy tańca orgiastycznego, obracając się na prawej nodze, trzymając symbole kultu, w lewej kantaros (kielich do wina), aw prawej trzcina TYRSA, ozdobiona wstążką i zwieńczona guzem, nosiła na ramieniu skórę pantery. Odmowa rozdziału, luźne włosy, usta lekko uchylone, obrót tułowia sprawiają, że myślisz o majaczeniu tańca wirującego, sumuje się do podniecenia picia, w tym tańca lub w transie, patrząc na guz na Tirso i obracając się wokół siebie aż do utraty przytomności.
Muzeum posągu "Tańczący Satyr", oprócz arcydzieła Praxitela, eksponaty z wód kanału Sycylii, w tym fragment brązowej flary z epoki punickiej-hellenistycznej, kocioł z epoki brązu średniowiecza, wybór amfory z epoki archaicznej, klasycznej, hellenistycznej, punickiej, rzymskiej i średniowiecznej. Eksponowane są również dwie żelazne armaty z granitowej wieży, z których pochodzą niektóre kapitele korynckie i Jońskie.
