Tańczący Satyr-Mazara del Vallo

Satyr wydaje się skakać do przodu w ekstatycznym ruchu, jego plecy wygięte i głowa odrzucona do tyłu. Symbol wesołości i dzikiego, hedonistycznego porzucenia w czasach klasycznych historycy i archeolodzy zastanawiali się, czy może to być Figurka łodzi, ze względu na okrągły otwór w jej plecach. Satyry stanowiły część szalonej świty Dionizosa, greckiego boga wina, który był kojarzony jednocześnie z boską błogością i brutalną wściekłością. Według mitologii greckiej satyr mógł trzymać w jednej ręce kielich wina, ze skórą pantery zawieszoną na ramieniu, a laską w drugiej, zakończoną szyszką sosny i zwieńczoną bluszczem.powszechnie uważa się, że satyr Mazara został wykonany przez starożytnych Greków między 2 A 4 n. e. Sam posąg jest pięknie zachowany. Waży 96 kg i osiąga majestatyczną wysokość 200 cm. Brakuje mu obu ramion, a jedną nogę, zgiętą do tyłu, jakby biegnącą, odzyskano osobno.\ nScientists spędził ponad pięć lat renowacji posągu w Istituto Centrale per il Restauro w Rzymie. Poprzez żmudny proces czyszczenia i obróbki chemicznej udało im się odkryć wiele z jego pierwotnego piękna i charakteru oraz ograniczyć wszelkie szkody spowodowane wystawieniem na działanie powietrza. Wewnątrz satyra wstawiono również metalową ramę, dzięki czemu można było ją wystawiać w pozycji pionowej.\n \ npodważalnie najsłynniejsze znalezisko archeologiczne na wodach włoskich od dziesięcioleci, satyr od tego czasu uchwycił wyobraźnię świata, odwiedzając Japonię i Luwr w Paryżu podczas swojej globalnej wycieczki, zanim osiedlił się w specjalnie zbudowanym Muzeum w Mazarze. Budynek, w którym wystawiany jest satyr, ma barwną historię, wcześniej był Meczet, potem kościół katolicki i Ratusz. Wiele kościołów na Sycylii opowiada podobną historię, zamieniając meczety lub synagogi w kościoły, gdy różne obce mocarstwa przemierzały wyspę, dominując nad jej kulturą i kształtując jej zwyczaje i architekturę.\n