Taranto / S. Domenico Manastırı

S. Domenico Manastırı, bugünkü konumu, ondördüncü yüzyılın ortalarına kadar uzanmaktadır. Bu nedenle, aynı adı taşıyan kiliseden elli yıl sonra inşa edilmiştir. Aynı yerde, dokuzuncu yüzyılın en azından son yirmi yılından itibaren, S. Pietro Imperiale Manastırının temeli zaten onaylandı ve Belgesel kaynaklar da, bir süre sonra, 1080'te, Duke Roberto guiscardo'nun Montecassino'nun benedictine'lerine prepository (preposto'nun koltuğu veya parish rahibi) tarantina. Manastır kompleksinin orijinal konfigürasyonu, on yedinci ve on sekizinci yüzyıllar arasında yer alan en belirgin olanı, manastırın mevcut formlarında tanınan sık sık yapılan tadilat ile tamamen değiştirilmiştir. Buna ek olarak, anıt, 1806 ve 1809 arasındaki manastır emirlerinin bastırılması veya İtalya'nın birleşmesinden sonra Kraliyet Guardia di Finanza Komutanlığı'nın karargahına atanması gibi bir süvari kışlasının yeri gibi bazı kullanım değişikliklerinin bir sonucu olarak güçlü dönüşümler geçirdi. Anıtsal kompleksin yeniden inşası, şu anda on sekizinci yüzyıl manastırında bulunan, ancak başlangıçta bahçede tanıtılan, aynı zamanda restorasyon çalışmaları sırasında yapılan stratigrafik araştırmalardan ortaya çıktığı için cenaze törenleri için kullanılan ve belgelendiği gibi, carparo'daki iki lahit yeşil alanda tutuldu.

Çapraz Tonozlarla karakterize edilen kollarla düzensiz bir plan olan manastır, yerel marangozlukta yapılan Açısal yaprakları olan Başkentlere sahip sütunlara sahiptir. Buna ek olarak, kapalı yolun geç kaldırımının bazı sektörleri, balıksırtı veya doğrusal sıralar halinde düzenlenmiş pişmiş toprak bloklarda korunmaktadır. Duvar yüzeylerinin resimsel dekorasyonundan, orijinal olarak sıvalı, sundurmanın Doğu duvarında, dini konularla ilgili soluk izler hala görülebilir. 1989 ve 1994 yılları arasında yapılan arkeolojik araştırmalar, Via Duomo Caddesi'ne, manastırın bahçesine ve S. Domenico Kilisesi'nin güneyindeki duvara ve temeline yakın olan Kuzey kanadına bakan zemin kattaki manastırın bazı alanlarını etkiledi. Eski Kent varlığını geri Neolitik tarihleri, VI. IV binyılın en fazla başlatma.. İkinci binyılın (Tunç Çağı) yerleşimi, Miken katılımından etkilenen yakındaki Scoglio del tuna (şimdi demiryolu tarafından işgal edilen bölgede) ve Porto Perone – Saturo ile yakın ilişki içindedir. Daha sonraki izler, Spartalı koloninin kurulduğu demir Çağı'nın (M. Ö. X-VIII. yüzyıl) ıapigio yerleşiminin yapılarına atıfta bulunur. Kanat boyunca