Teatr staroświecki

Vincenzo Scamozzi, weteran budowy teatru Olimpijskiego w Vicenzie, w 1588 roku opracował dla księcia Wespasiano projekt teatru dworskiego, wykonany w latach 1588-1590. Stylowy wygląd jest w 2 kondygnacje: dolna, z okna, drzwi i narożniki wyprofilowane w ciosanym kamienia, wsparte na wysokim cokole i górnej, oznaczone pilastrami doryckiego porządku binatone, nisz i okien, zwieńczona trójkątnym szczytem i curvospezzati, zawierające kubki jajowate. Na powięzi marcapiano znajduje się napis w capitali ROMA QVANTA FVIT IPSA RVINA DOCET (te same ruiny uczą, jak duży jest Rzym), motto znajduje się na stronie tytułowej 2 z 7 książek o architekturze napisanych przez Bolończyka Sebastiano Serio. Prostokątna sala podzielona jest na 2 kwadraty oddzielone krótkim prostokątem orkiestry: jeden zajęty sceną, a drugi półkolistą jaskinią. Innowacją jest wejście z tyłu przeznaczone dla artystów (muzyki i aktorów), umożliwiając dostęp do przebieralni. Na podwyższonej scenie znajdowała się nieruchoma scena zaprojektowana przez Scamozzi, zniszczona w drugiej połowie lat 700. Reprezentuje perspektywę miejską, ulicę otoczoną budynkami szlacheckimi i burżuazyjnymi. Głębokość uczucie zostało zaakcentowane od nachylenia Sceny i od blatu, sklepienie wykonane z trzciny rzeki przeplatają się, wyrównane i pomalowane na niebiesko i nachylony nad sceną samo. Budynki na scenie zostały wykonane z drewna, sztukaterii i płócien pomalowanych sztucznym marmurem i sztucznym kamieniem. Freski po bokach sceny były częścią sceny i uzupełniały perspektywiczny wygląd scamozziana. Z jednej strony rozpoznawalny jest warsztat cerusika-fryzjera. Z pierwotnego obiektu zachowała się harmonijna Loggia składająca się z rzeźbionej korony reprezentującej główne bóstwa Olimpu. Posągi bogów i eleganckie stiuki zostały wykonane przez weneckiego rzeźbiarza Bernardino Quadri według projektu Scamozzi. Monochromatyczne malowane postacie na tylnej ścianie loży przedstawiają cesarzy rzymskich. W niszach wstawiono 4 popiersia przedstawiające boginię Kybela i trzech starożytnych wodzów. 2 duże freski ciemieniowe przedstawiają Staromodne łuki triumfalne, w których sklepieniach centralnych znajdują się widoki miejskie. Po lewej stronie znajduje się plac Kapitolu, a po prawej Zamek Sant ' Angelo. Belkowanie pokonujące łuk prawy informuje o poświęceniu cesarza Rudolfa II Habsburga, który w 1577 podniósł Wespazjana do rangi księcia. Freski, które poruszają się po całym obwodzie sali, tuż pod pokrywą naśladują loggię animowanych muzyków, komików, pań i kawalerów ubranych zgodnie ze zwyczajami późnego 500. Zauważalne jest odwołanie do stylu Paolo Veronese, zwłaszcza fresków Villa Barbaro w Masera. Budynek, zbudowany w lutym 1590 r., został otwarty z okazji karnawału. Stabilna trupa teatralna opłacana przez księcia pozostała w Sabbionecie do śmierci Wespazjana, po czym Teatr, podobnie jak całe miasto, przetrwał długi okres upadku.