Teatrino Di Vetriano

Lucca eyaletindeki Pescaglia belediyesi, onu uluslararası onurlara getiren meraklı bir sicile sahiptir: burada, aslında, kesin olarak Vetriano mezrasında, Gribbia bölgesinde, haklı olarak Guinness'e giren, dünyanın en küçük tarihi tiyatrosu olarak adlandırılan şey var Bunu onaylayan kayıtlar defteri. Güzel Toskana köyünün evleri ve sokakları arasında yer alan Teatrino Di Vetriano, on dokuzuncu yüzyıl tiyatrosunun tüm unsurlarının bulunduğu küçük ama görkemli bir mücevherdir ve küçük sahne hala bel canto'nun gösterilerine ve eserlerine hayat vermek için canlanır. Hikaye, 1889'da mühendis Virgilio Biagioni'nin babasının iradesine uymak için yeni bir tiyatro kurmaya karar verdiğini ve bu nedenle 1890'da inşaatı ve daha sonra Yönetimi takip etmek amacıyla Vetriano köy Şirketinin kuruluş tapusunu imzaladığını söylüyor. 1891'de teatrino, köy sakinlerinin kendileri tarafından gerçekleştirilen nesir eserleri ve müzikal komedilerle faaliyete başladı. Yeni yüzyılla birlikte filodramatik ve Filarmoni etkinliği yoğunlaştı ve başarı göz önüne alındığında, küçük merkez tüm alan için bir referans noktası haline geldi. Altmışlı yılların başında filodramatik faaliyet kriz belirtileri göstermeye başladı ve aynı zamanda teatrino'nun yapıları bazı statik arızalar ve çatı kaplamasının ve resimsel süslemelerin bozulması nedeniyle sorun yaşamaya başladı. 1983'te köy şirketinin faaliyeti sona erdi ve 1997'de mirasçılar mülklerinin bir kısmını FAI Fondo Ambiente Italiano'ya bağışladı ve aynı zamanda diğer komşu alanları da satın aldı. Böylece 1998 yılında başlayan Faı'nin restorasyon çalışmaları sayesinde tiyatronun orijinal kısmı tamamen restore edilmiş ve komşu alanlar sayesinde yeni mekanlar yaratılmış, böylece yeni hayata dönülmüş ve 2003 yılında modern çağın ilk reklam panosunu sunmuştur.Moderna. Teatrino 70 metrekaredir, ancak en küçük tarihi İtalyan tiyatrosu olan Perugia eyaletindeki Monte Castello di Vibio'daki eşit derecede iyi bilinen Teatro della Concordia'nın aksine, At Nalı odasından yoksun olduğu için bir İtalyan tiyatrosu olarak kabul edilemez. veya çan bitkisi olan bir şekil.Bina aslında yamuk planlı olup, çift sıra balkonludur ve onu oluşturan mimari elemanlar freskleri, sahnesi, tezgahları ve kutuları olmayan dikdörtgen biçimli bir odadır. Her halükarda, köy sakinleri tarafından her zaman La Bonboniera olarak adlandırılmıştır ve içindeki koltuklar, eski zamanlarda izleyicilerin evden getirilenlere benzeyen sandalyelerde yer almaktadır: ancak, güzel bir şekilde restore edilmiş ve rezervasyonla kullanılabilen bir İtalyan övünmesidir.