Tiwanaku.KGM

Site ilk olarak ispanyol fetihçi Pedro Cieza de León tarafından yazılı tarihte kaydedildi. 1549'da İnka'nın başkenti Qullasuyu'yu ararken Tiwanaku'nun kalıntılarına rastladı.

Tiwanaku'nun sakinleri tarafından bilindiği isim, yazılı dilleri olmadığı için kaybolmuş olabilir.Puquina dili, Tiwanaku'nun eski sakinlerinin en muhtemel dili olarak işaret edilmiştir. Tiwanaku çevresindeki bölge, M.Ö. 1500 gibi erken bir tarihte küçük bir tarım köyü olarak iskan edilmiş olabilir.M.Ö. 300 ile MS 300 arasındaki zaman diliminde, Tiwanaku'nun birçok insanın hac yaptığı Tiwanaku imparatorluğu için ahlaki ve kozmolojik bir merkez olduğu düşünülmektedir. Araştırmacılar, gücünü genişletmeden önce bunu başardığına inanıyor empire.In 1945'te Arthur Posnansky, Tiwanaku'nun arkeoastronomik tekniklerine dayanarak M.Ö. 15.000 yılına dayandığını tahmin etti. 21. yüzyılda uzmanlar, Posnansky'nin tarihlerinin geçersiz olduğu ve "yanlış kullanılan arkeoastronomik kanıtların üzücü bir örneği" olduğu sonucuna vardı."

Tiwanaku'da kazılan yapılar arasında Akapana, Akapana Doğu ve Pumapunku basamaklı platformlar, Kalasasaya, Kheri Kala ve Putuni muhafazaları ve Yarı Yeraltı Tapınağı bulunmaktadır. Bunlar halk tarafından ziyaret edilebilir. Akapana, 257 m genişliğinde, maksimum 197 m genişliğinde ve 16.5 m yüksekliğinde yaklaşık çapraz şekilli piramidal bir yapıdır. Merkezinde batık bir mahkeme varmış gibi görünüyor. Bu yapının merkezinden doğu tarafına uzanan derin bir yağmacı kazısı ile neredeyse yıkılmıştır. Yağmacılar kazısından elde edilen malzemeler Akapana'nın doğu tarafına atıldı. Batı tarafında heykelleri olan bir merdiven mevcuttur. Muhtemel konut kompleksleri bu yapının hem kuzeydoğu hem de güneydoğu köşelerini işgal etmiş olabilir.

Başlangıçta, Akapana'nın değiştirilmiş bir tepeden yapıldığı düşünülüyordu. Yirmi birinci yüzyıl çalışmaları, büyük ve küçük taş blokların bir karışımı ile karşı karşıya kalan insan yapımı bir toprak höyük olduğunu göstermiştir. Akapana'yı oluşturan kir, bölgeyi çevreleyen "hendek" ten kazılmış gibi görünüyor.Andezitten yapılmış Akapana içindeki en büyük taş bloğun 65,70 metrik ton ağırlığında olduğu tahmin edilmektedir.Yapı muhtemelen şaman-puma ilişkisi ya da şekil değiştirme yoluyla dönüşüm içindi. Zıvana puma ve insan kafaları üst teraslara saplanır.

Akapana Doğu erken Tiwanaku doğu tarafında inşa edilmiştir. Daha sonra tören merkezi ile kentsel alan arasında bir sınır olarak kabul edildi. Bir grup binayı destekleyen kalın, hazırlanmış bir kum ve kil zeminden yapılmıştır. Sarı ve kırmızı kil farklı alanlarda estetik amaçlı olarak kullanılmıştır. Tüm evsel çöplerden temizlendi ve kültür için büyük öneminin sinyalini verdi.

Pumapunku, Akapana gibi doğu-batı ekseninde inşa edilmiş insan yapımı bir platformdur. Megalitik bloklarla kaplı dikdörtgen teraslı bir toprak höyüktür. Kuzey-güney ekseni boyunca 167.36 m, doğu-batı ekseni boyunca 116.7 m genişliğinde olup 5 m boyundadır. Aynı 20 metre genişliğindeki çıkıntılar, Pumapunku'nun kuzeydoğu ve güneydoğu köşelerinden 27,6 metre kuzey ve güneye uzanıyor. Duvarlı ve duvarsız mahkemeler ve bir esplanade bu yapı ile ilişkilidir.

Pumapunku'nun göze çarpan bir özelliği büyük bir taş terastır; 6.75 x 38.72 metre boyutundadır ve büyük taş bloklarla döşenmiştir. Buna "Plataforma Lítica" denir. Plataforma Lítica, Tiwanaku Sahasında bulunan en büyük taş bloğu içerir.Ponce Sangines'in bloğun 131 metrik ton ağırlığında olduğu tahmin ediliyor. Pumapunku içinde bulunan en büyük ikinci taş bloğun 85 metrik ton olduğu tahmin edilmektedir. Kalasasaya, yüksek bir ağ geçidi ile özetlenen üç yüz metreden uzun büyük bir avludurlar. Akapana'nın kuzeyinde ve Yarı Yeraltı Tapınağının batısında yer almaktadır. Avlunun içinde kaşiflerin Güneşin Kapısını bulduğu yer var. 20. yüzyılın sonlarından bu yana, araştırmacılar bunun geçidin orijinal yeri olmadığını teorileştirdiler. Avlunun yakınında Yarı Yeraltı Tapınağı; doğu-batı ekseninden ziyade kuzey-güneyine özgü kare bir batık avlu.Duvarlar, yapının farklı amaçlar için yeniden kullanıldığını öne süren birçok farklı stilde zıvana kafaları ile kaplanmıştır. time.It kumtaşı sütunların duvarları ve daha küçük Kül duvar blokları ile inşa edilmiştir.Kalasasaya'daki en büyük taş bloğun 26,95 metrik ton ağırlığında olduğu tahmin ediliyor.

Sitenin yapılarının çoğunda etkileyici ağ geçitleri vardır; anıtsal ölçekte olanlar yapay höyüklere, platformlara veya batık avlulara yerleştirilir. Birçok ağ geçidi "Kadrolu Tanrıların" ikonografisini gösterir."Bu ikonografi de bazı büyük gemilerde kullanılan, kültürün bir önemi belirtir. Bu ikonografi en çok Güneşin Kapısında bulunur.

Güneşin Geçidi ve Pumapunku'da bulunan diğerleri tamamlanmadı. Genellikle kelepçeler sonradan ilave destek için yuva olan bir chambranle olarak bilinen tipik gömme çerçevesi parçası eksik. Bu mimari örnekler ve yakın zamanda keşfedilen Akapana Kapısı eşsiz bir ayrıntıya sahiptir ve taş kesme konusunda yüksek beceri göstermektedir. Bu, tanımlayıcı geometri bilgisini ortaya çıkarır. Elemanların düzenliliği, bunların bir oran sisteminin parçası olduğunu göstermektedir.

Tiwanaku'nun mimari yapısının becerisi için birçok teori önerilmiştir. Bunlardan biri, yaklaşık altmış santimetrelik standart bir ölçüm olan luk'a kullandıklarıdır. Başka bir argüman Pisagor Oranı içindir. Bu fikir, tüm parçaları ölçmek için ağ geçitlerinde kullanılan beş ila dört ila üç oranında dik üçgenler gerektirir. Son olarak Protzen ve Nair, Tiwanaku'nun bağlam ve kompozisyona bağlı bireysel öğeler için bir sistem setine sahip olduğunu savunuyorlar. Bu, ölçekleme faktörlerinin oranı etkilemediğini kanıtlayan, küçültücüden anıtsal boyuta kadar değişen benzer ağ geçitlerinin yapımında gösterilmiştir. Eklenen her bir elemanla, tek tek parçalar birbirine uyacak şekilde kaydırıldı.

Nüfus büyüdükçe, mesleki nişler gelişti ve insanlar belirli becerilerde uzmanlaşmaya başladı. Çömlekçilik, kuyumculuk ve tekstilde çalışan zanaatkarlarda artış oldu. Daha sonraki İnkalar gibi, Tiwanaku'nun da çok az ticari veya pazar kurumu vardı. Bunun yerine, kültür seçkinlerin yeniden dağıtılmasına dayanıyordu.Yani, imparatorluğun seçkinleri esasen tüm ekonomik çıktıları kontrol ettiler, ancak her bir ortağa işlevini yerine getirmek için gereken tüm kaynakları sağlamaları bekleniyordu. Seçilen meslekler arasında tarımcılar, çobanlar, pastoralistler vb. Bulunur. Bu tür mesleklerin ayrılmasına imparatorluk içindeki hiyerarşik tabakalaşma eşlik etti.

Tiwanaku'nun seçkinleri bir hendekle çevrili dört duvarın içinde yaşıyorlardı. Bu hendek, bazılarının inandığı gibi, kutsal bir adanın imajını yaratmaktı. Duvarların içinde, yalnızca seçkinlerin görebileceği insan kökenine adanmış birçok imge vardı. Halk, bu yapıya yalnızca en kutsal tapınaklara ev sahipliği yaptığı için tören amaçlı girmiş olabilir.