Roma İmparatorluğu'nun son dönemlerinde Olona Nehri boyunca insan ve mal geçişini kontrol etmek amacıyla inşa edilen askeri bir karakol olan bu yer, daha sonra Gotlar tarafından savunma kalesi olarak kullanılmış ve 5-6. yüzyıllarda yaklaşık 18 metre yüksekliğinde gri taştan bir kale ve savunma duvarları inşa edilmiştir. Bina daha sonra Lombardlar tarafından işgal edilmiş ve bir ticaret merkezine dönüştürülmüştür. Yaklaşık 8. yüzyılda bir manastır haline gelmiş ve orijinal binaya hücre, yemekhane ve ibadet odalarının yanı sıra üç kemerli bir revak ve Meryem Ana'ya adanmış küçük bir kilise ekleyen bir grup Benedikten rahibesine ev sahipliği yapmıştır. 1453 yılında manastır terk edilmiş ve daha yakın zamanlarda kırsal bir çiftlik evi olarak yeniden kullanılmıştır. Böylece tüm bina tarım işlerine uygun hale getirildi: revak duvarla çevrildi, kilisenin girişi genişletilerek arabalar ve aletler için bir depoya dönüştürüldü ve tüm freskler yeni sıva ile kaplandı. 1976 yılında Giulia Maria Mozzoni Crespi tarafından satın alınmış ve Fondo Ambiente Italiano'ya bağışlanarak restore edilmiştir.
