Twierdza Akershus lub zamek to średniowieczny zamek, który został zbudowany w celu ochrony Oslo, stolicy Norwegii. Pierwsza budowa zamku rozpoczęła się pod koniec 1290 roku, przez króla Haakona V, zastępując Tønsberg jako jeden z dwóch najważniejszych zamków Norweskich tego okresu (drugi to Båhus). Został zbudowany w odpowiedzi na wcześniejszy atak norweskiego szlachcica, Earla Alv Erlingssona z Sarpsborga na Oslo.
Twierdza z powodzeniem przetrwała wszystkie oblężenia, głównie przez wojska szwedzkie, w tym przez siły dowodzone przez Karola XII w 1716 roku. Na początku XVII wieku twierdza została zmodernizowana i przebudowana za panowania aktywnego króla Chrystiana IV i zyskała wygląd renesansowego zamku.
Twierdza została po raz pierwszy użyta w bitwie w 1308 roku, kiedy została oblegana przez szwedzkiego księcia Eryka z Södermanlandu, którego brat zdobył TRON Szwedzki w 1309 roku. Bezpośrednia bliskość morza była kluczową cechą, dla potęgi morskiej była istotną siłą militarną, ponieważ większość norweskiego handlu w tym okresie była drogą morską. Twierdza była strategicznie ważna dla stolicy, a więc i Norwegii. Ktokolwiek kontrolował twierdzę Akershus, rządził Norwegią.
Twierdza nigdy nie została skutecznie zdobyta przez obcego wroga. Poddał się bez walki nazistowskim Niemcom w 1940 roku, kiedy rząd norweski ewakuował stolicę w obliczu niesprowokowanego niemieckiego ataku na Danię i Norwegię (Patrz operacja Weserübung). W czasie ii Wojny Światowej kilka osób zostało tu rozstrzelanych przez niemieckich okupantów. Twierdza została wyzwolona 11 maja 1945 roku, kiedy została przekazana Terje Rollem w imieniu norweskiego ruchu oporu. Po wojnie w twierdzy stracono również ośmiu Norweskich zdrajców, którzy zostali osądzeni za zbrodnie wojenne i skazani na śmierć. Wśród straconych byli Vidkun Quisling i Siegfried Fehmer.
Akershus było również więzieniem, jego część znana jako niewolnictwo, ponieważ więźniowie mogli być wynajmowani do pracy w mieście. W ciągu Norweskiej historii mieściło się w nim wielu buntowników i przestępców. Szczególnie znani ludzie, którzy tam zostali uwięzieni, to pisarz Gjest Baardsen (1791-1849) i podobnie wyidealizowany złodziej Ole Høiland. Również wielu wczesnych Norweskich socjalistów (zwolennicy Marcusa Thrane ' a, 1817-1890) również przebywało w komórkach Akershus.
Po buncie Laestadian Sámi w Guovdageaidnu w 1852 roku wszyscy mężczyźni, z wyjątkiem dwóch przywódców Aslaka Hætty i Mons Somby (których ścięto w Alcie), trafili do Twierdzy Akershus – kobiety zostały uwięzione w Trondheim. Wielu rebeliantów zginęło po kilku latach w niewoli. Wśród ocalałych był Lars Hætta (18 lat w czasie uwięzienia), który podczas pobytu miał czas i środki na napisanie pierwszego tłumaczenia Biblii na północny Sámi.
Po renowacji głównego budynku, był wykorzystywany do oficjalnych imprez i kolacji dla dygnitarzy i zagranicznych głów państw. Twierdza Akershus jest nadal obszarem wojskowym, ale jest otwarta dla publiczności codziennie. Oprócz zamku można tam zwiedzić muzeum norweskich sił zbrojnych i Norweskie Muzeum Ruchu Oporu. Norweskie Ministerstwo Obrony i sztab obrony Norwegii (Dowództwo Sił Zbrojnych) posiadają wspólną nowoczesną kwaterę główną we wschodniej części twierdzy Akershus.
Norwegowie zostali pochowani w Królewskim Mauzoleum na zamku. Są wśród nich król Sigurd I, król Haakon V, Królowa Eufemia, król Haakon VII, Królowa Maud, król Olaf V i Księżniczka Märtha.
Bibliografia: Wikipedia
