San Giustino d'arna Manastırı, adını taşıyan derenin kesiştiği tepelerde, Perugia topraklarının aşırı kuzey sınırında, Gubbio'ya giden yolun rüzgarlarla geçtiği yerde duruyor. Bu güne kadar, 1933'ün dikkatli restorasyonu sayesinde bozulmadan korunan büyük Romanesk Kilisesi kalır. Onuncu yüzyılda başlayan bu yerin tarihi, abbotlar arasındaki kavgalar ve zengin topraklarının kontrolü için mücadeleler arasında çalkantılı bir şey değildi: 1578 yılına kadar San Giustino Manastırı'nın mülkleriyle 30 kiliseyi kontrol ettiğini düşünmek yeterlidir. San Giustino'nun aynı başrahibi, Farneto tepesi nedeniyle Montelabate'nin “meslektaşı” ile bir kavganın kahramanı oldu. Aziz Francis sayesinde mutlu bir sona sahip bir bölüm. 1218'de bir gün, San Giustino'nun başrahibi konuyu çözmek için Montelabate'e gitti; yolda azizle tanıştı ve onun için dua etmesini istedi. Duaların etkisi vardı: başrahip adımlarına geri döndü ve farneto tepesini ve manastırını rakibinin onayı ile St. Francis'e verdi. Onüçüncü yüzyılda Benedictines'in düşüşüyle, manastır Papa tarafından zamanın en güçlü manastır düzenine, bastırılma yılına kadar onu yöneten Tapınakçılara Emanet edildi (1312). Sadece birkaç yıl sonra başka bir emir ortaya çıktı: Malta Şövalyeleri Manastırı ve topraklarını ele geçirdi ve hala sahipler.
