Dünyanın gizli bir köşesi olarak kabul edilmesi imkansız. Gezegendeki en ünlü ve ünlü yerlerden biridir. 108 Metre yüksekliğinde, 1700 metre cepheli (Niagara Şelaleleri'nin iki katı büyüklüğünde) hatasız bir şelale.
Ve yine de, evet, öyle. Çünkü tüm zamanların en ünlü keşif Maceralarından biri sırasında Livingstone tarafından 16 Kasım 1855'te keşfedilen şelalelerin o günden itibaren her gezgin listesinde olduğu doğruysa, özellikle bugün onları ziyaret etmenin birçok yolu olduğu da doğrudur. Ve KAŞ çatmanın görevi, yalnızca dünyanın en ilginç köşesini değil, aynı zamanda belirli bir yerle en iyi karşılaşmayı yapan bakış açısını (italik) önermektir.
Victoria Şelalesi söz konusu olduğunda, biraz züppe bir meraklı, onları çok uzaklardan “görmeyi" önerebilir. Yani, kurak savanın ortasında, onlarca kilometre ötedeki suyunu boşaltabilen büyük şelalelerin yarattığı buhar bulutunu (yerli isimleri Gürleyen Dumandır) gözlemlemektir. Küçük bir uçakta düşmelerin üzerinden uçmak da çok güzel. Ama nefesini kesen manzara sadece bir tanesidir.
Victoria Şelaleleri'ne yan taraftan yaklaşın, buradan bir korudan Geçidin kenarına, şelaleleri oluşturan derin geçide giden bir yol başlar (solda kalır). Koru karanlık, Zambezi'nin boşluğa atladığını görmüyorsun, ama Gürültüyü duyuyorsun. Büyük güzelliği yavaş yavaş ortaya çıkaran doğal bir perde gibidir. Çünkü uçuruma geldiğinizde (engeller, işaretler ve diğer modernite yoktur) ve nihayet gezegendeki en büyük düşen su kütlesini görüyorsunuz ve o anda buhar ve düzinelerce gökkuşağı, nefesiniz tarafından sarılıyorsunuz... donakalıyor.
16 Kasım'daki Livingstone da aynı tepkiyi vermiş olmalı. (SCO websitew'den alınmıştır
