Willa Serbelloni ma bardzo starą historię. Już w 1533 roku była własnością rodziny Sfondrati, przeszła w ręce hrabiego Alessandro Serbelloni, który poświęcił się jej ciałem i duszą. Zewnętrzny wygląd, przestronny, ale z prostymi liniami, nie został zmieniony; wnętrze zostało starannie ozdobione, od sklepienia i kasetonów do obrazów i przedmiotów sztuki.Książę Serbelloni był jednak bardziej zainteresowany ogromnym parkiem niż willą; wydając niebotyczne sumy, kazał wybudować drogi powozowe, aleje i ścieżki na długości około 18 km. Książę zmarł w Bellagio w 1826 r., willa przeszła w ręce jego synów, Giovan Battisty i Ferdinando, po śmierci tego ostatniego popadła w stopniowy niebyt, a spadkobiercy, począwszy od 1870 r. wynajęli posiadłość Antonio Melli, który uczynił z niej aneks Albergo de la Grande Bretagne; wreszcie w 1907 r. sprzedali ją szwajcarskiej firmie, która uczyniła z niej Albergo Serbelloni. Hotel został kupiony przez księżniczkę Ellę Walker, która w 1959 roku przekazała go w spadku Fundacji Rockefellera.Obecnie Villa Serbelloni jest wykorzystywana jako miejsce pobytu i spotkań uczonych. W willi przebywało wielu znakomitych gości, pamiętamy, gdy była jeszcze własnością rodziny Sfonderati: cesarz Maksymilian I, Leonardo da Vinci, Lodovico il Moro, Bianca Sforza, kardynał Borromeo. W XIX wieku skład gości jest imponujący: Pellico, Moroncelli, cesarz Franciszek I, królowa Wiktoria, cesarz Wilhelm, Umberto I; pisarze tacy jak Manzoni, Grossi, Pindemonte.Park Villa Serbelloni rozciąga się na stromym cyplu oddzielającym dwie odnogi jeziora, gdzie według tradycji Pliniusz Młodszy posiadał willę zwaną Tragoedia.Oryginalny układ willi pochodzi z 1400 roku i został zbudowany na polecenie Marchesino Stanga, feudalnego pana tego miejsca. W 1788 roku przeszła w ręce hrabiego Alessandro Serbelloni, członka jednej z najszlachetniejszych i najbogatszych rodzin w Lombardii, który poświęcił się jej ciałem i duszą, koncentrując się przede wszystkim na budowie ogromnego parku pod gołym niebem, w którym kazał wybudować tory dla powozów, aleje i ścieżki o łącznej długości około 18 km. Po śmierci hrabiego willa przechodziła z rąk do rąk, a pod koniec XIX wieku została przekształcona w hotel. Później kompleks nabyła Amerykanka Ella Walker, księżniczka Della Torre e Tasso, która postanowiła w nim ponownie zamieszkać, a po śmierci przekazała go Fundacji Rockefellera. Dziś willa jest miejscem zjazdów i pobytów studyjnych Fundacji.Tylko ogrody są otwarte dla publiczności, sugestywna plątanina ścieżek zanurzonych w rodzimej i egzotycznej roślinności i ozdobionych tarasami, posągami i sztucznymi grotami. Spokojny spacer pozwala cieszyć się wspaniałą panoramą gałęzi jeziora Como i Lecco, podczas gdy z fortyfikacji na cyplu, widok na północną gałąź jeziora i Pre-Alpy.
