Katedra św. Wawrzyńca została zbudowana w XII wieku w formach romańskich, na miejscu dawnego kościoła, którego wiadomości pochodzą z 850 roku. W 1181 r.został uznany za główny kościół Viterbo i Tuskii przez papieża Aleksandra III (1159-1181), aby uzyskać zaledwie kilka lat po oficjalnej koncesji na katedrę biskupią.
Od połowy XX wieku katedra przybrała jeszcze większe znaczenie: obecność papieży w Viterbo mieszkających w słynnym pałacu Papieskim sprawiła, że Duomo stał się teatrem wydarzeń religijnych i politycznych o wielkim szumie, takich jak ekskomunika Corradino ze Szwabii i koronacja aż siedmiu papieży. Świątynia została wzniesiona zgodnie ze zwykłą typologią bazyliki z trzema nawami zakończonymi tak samo jak absydami (Centralna bardzo rozbudowana w porównaniu z bocznymi); do tej instalacji, wyraźnej Romańskiej matrycy, w 1192 dodano transept mniejszy w stosunku do nawy Środkowej. Przestrzeń wewnętrzna, harmonijna i monumentalna, była do dziś naznaczona dwoma rzędami prostych łuków kolumn z drobno rzeźbionymi kapitelami.
Te ostatnie są cennym produktem opracowanym przez lokalnych rzemieślników, którzy oburzyli się, choć ponownie przeczytali go w osobistym, jak żywy, wykładzie Mistrzów północnych obecnych w Viterbo od końca XI wieku. Dzwonnica została zbudowana pod koniec 2000 roku w już wyraźnie gotyckich formach; oznaczony czterema zakonami bifore binate, cierpiał z powodu sugestii spowodowanych efektem kamiennego dwugłowego toskańskiego fundamentu kościelnego (cuspide dodano w połowie XV wieku). Prymitywny fabryka katedra była jednak głęboko zmienione interwencje, w międzyczasie kilka razy w pogoda, że anulować w części ostrości skanowania, linie w stylu romańskim i zniszczyć oryginalną fasadę ozdobione trzema rozetami umiejętnie ażurowe (jeden z nich został ponownie wydany po prawej stronie kościoła, a drugi został zwolniony w Operze na ścianie pałacu biskupiego). Obecna Aleja, oświetlona trzema okularami położonymi w symetrii, jest wynikiem całkowitej przebudowy przeprowadzonej w 1570 roku.Wewnątrz katedry zachowały się ciekawe kompozycje malarskie, takie jak freski strefy absydalnej nieodłącznie związane z późną dwustu, trzynastowieczną, która wciąż pozostaje po lewej stronie wejścia, oraz lacerty, które kwalifikują część powyżej wejścia do Baptysterium. Wreszcie, na koniec, warto przypomnieć, stół z tzw Madonna Carbonara, ustanowiony w XII wieku; wspaniała chrzcielnica z marmuru Carrara wykonana pod koniec Xv przez Maestro Francesco d ' Ancona; sarkofag papież Jan XXI (1276-1277), unikalny papież Portugalski, przypomniał Dantego w Raju; smukły ołtarz z obrazem św Wawrzyńca, wykonany przez Giovanniego Francesco Romanellego w pierwszej połowie XVIII wieku, a dziesięć płytek, które zdobią ściany nawy centralnej.
