Viterbo / Kościół św. róży

Kościół św. róży został przebudowany w 1850 roku na miejscu istniejącej wcześniej świątyni, należącej do zakonnic Clarisse, z inicjatywy ówczesnego biskupa miasta. Na miejscu obecnego budynku stał mały kościół i Klasztor, pierwotnie nazwany na cześć Najświętszej Maryi Panny, rządzone przez biedne siostry S. Damiano d ' Assisi (nazwa pierwszego żeńskiego zakonu zakonnego, zwanego również Damianitami, nazwanego przez klarysek po kanonizacji S. Chiara w katedrze w Anagni). W starożytnym kompleksie, który Ci wiadomości, począwszy od 1235 roku, w 1258 roku papież Aleksander IV (1254-1261) wykonane przenieść ciało św różowy (który leżał już na pobliskim kościele S. Maria in Poggio, inaczej znany jako kościół chiesa della Crocetta), a do połowy następnego wieku powszechnie akceptowane nowy, poświęcony Świętego, który stał się patronką Viterbo. Prymitywna świątynia, po raz pierwszy zniszczona w 1350 r., została cudownie pomalowana przez Benozzo Gozzoli w połowie XV wieku, przedstawiająca epizody z życia S. rosy. Po radykalnych pracach związanych z przebudową i rozbudową kościoła, przeprowadzonych około połowy XVII wieku, arcydzieła zostały utracone: obecnie w Muzeum Miejskim znajduje się dziewięć akwareli; dwa rysunki przygotowawcze wykonane przez samego Gozzoli dla Kościoła Clarissy, choć nigdy nie przeniesione na fresk, znajdują się zamiast tego w British Museum w Londynie i biurze rycin w Dreźnie. Przebudowa budynku w połowie XIX wieku została zainspirowana XVI-wiecznymi formami kościoła San Maria delle Forte (dziś prawie zniszczona), zgodnie z połączeniem późnego renesansu i stylu neoklasycystycznego, który jednak nie ożywił starożytnej duchowości tego miejsca. W hotelu, w całości wykonany z granitu, w 1913 roku architekt A. mgła dodał nową kopułę, większą niż poprzednia, z imponującą powłoką z majoliki (dalej-niewidzialność z płyt ołowianych).

Według legendy, św jest różowy i modlił się namiętnie, aby być dozwolone w porządku, Claire, nigdy nie odnieść sukces w intencji, ponieważ jest uważany za buntownika. Kilka lat po jej śmierci papież Aleksander IV, widząc ją kilka razy we śnie, próbował wychwalać jej pamięć, przesuwając ciało w pobliżu miejsca, które jest jej tak drogie. W tym odcinku nawiązuje do obchodów "transportu" tzw "maszyna Świętej róży", który odbywa się co roku w Viterbo: ogromny budynek w papier-mache w postaci dzwonnicy został dokładnie umieszczony na ulicach miasta, od kościoła św Sykstusa do świątyni św Różowy, do którego osiągnięcia tradycja uważa, że "tragarze" łatwo biegł po schodach. Kościół Viterbo inaczej uwaga na to, aby mieć w pobliżu domu, gdzie C. Rose urodził się w 1233 i gdzie zmarł w 1252 roku, w załączniku do sanktuarium w 1661 roku na rozkaz zakonnic.