Paris'in bir sembolü, şehrin her yerine dağılmış dökme demir Wallace su çeşmeleridir. Yeniden kullanılabilir su şişenizi Mart ortasından Kasım ortasına kadar doldurabilirsiniz (buzdan zarar görmemesi için kışın durdurulur).
Bir İngiliz, Wallace, 1872'de şehrin yoksullarına yardım etmek için halka açık çeşmeleri finanse etti ve Charles-Auguste Lebourg onları tasarladı. Her matmazel biraz farklı bir konumdadır ve her birinin farklı bir erdemi vardır; nezaket, sadelik, hayırseverlik ve uygun bir şekilde ayıklık. Kar amacı gütmeyen Wallace Çeşmeleri Derneği, ikonik Wallace çeşmelerini korumak için çok çalışıyor. Paris su departmanı (Eau de Paris) bunların sürekli işleyişinden sorumludur.
Farklı modeller
İlk iki model (büyük model ve uygulamalı model) Sir Richard Wallace tarafından tasarlanmış ve finanse edilmiştir. Diğer iki model, önceki modellerin aynı stillerden esinlenerek elde ettikleri başarının ardından yaratıldı ve benzerlik çok açık. Daha yeni tasarımlar, Wallace'ın estetik ideallerine, gerçek Rönesans tarzında, gerçek sanat eserleri olmanın yanı sıra yararlı, güzel ve sembolik olmaları gerektiği kadar güçlü bir şekilde batmış değildir.
Büyük model (boyut: 2,71 m, 610 kg)
Büyük model Sir Richard Wallace tarafından tasarlandı ve Fontaine des Innocents'tan ilham aldı. Hauteville'den bir kaide üzerinde, sekizgen bir kaide üzerinde dört karyatid'in sırtları dönük ve kolları yunuslarla süslenmiş sivri bir kubbeyi destekleyecek şekilde yapıştırılmıştır.
Su, kubbenin ortasından çıkan ince bir damlama halinde dağıtılır ve bir ızgara ile korunan bir leğene düşer. Dağıtımı kolaylaştırmak için, çeşmeye küçük bir zincirle tutturulmuş iki kalay kaplı demir bardak, içicinin isteğine göre temizlik için her zaman su altında kalıyordu. Bu kaplar 1952'de Seine'nin eski Departmanı Umumi Hıfzıssıhha Konseyi'nin talebiyle "Hijyen nedenleriyle" çıkarıldı.
Duvara monte model (boyut: 1,96 m, 300 kg)
Sir Richard'ın diğer modeli.[1] Yarım daire şeklindeki bir alınlığın ortasında, bir naiadın başı, iki sütun arasında duran bir leğene düşen bir su damlası verir. İki kadeh suyun içilmesine izin verdi, ancak yukarıda belirtilen 1952 yasasına göre emekli oldular. Kurulumu çok az maliyetli olan bu model, güçlü insani odaklı binaların duvarları boyunca birçok birim olacaktı, örn. hastaneler. Durum böyle değildi ve bugün Geoffroy Saint-Hilaire sokağında bulunan biri dışında kalmadılar.
Küçük model (boyut: 1,32 m, 130 kg)
Bunlar, meydanlarda ve halka açık bahçelerde bulunabilen ve Paris Mührü ile işaretlenmiş basit düğmeli çeşmelerdir (Place des Invalides'e kurulanda bu mührün olmamasına rağmen). Çocuklarını Paris'teki birçok küçük parkta oynamaya getiren annelere aşinadırlar.
Sadece 4'-3" ölçülerinde ve 286 libre ağırlığındaki bu modeller, Paris belediye başkanı tarafından ablası modellerinden daha sık görevlendirildi.
sütunlu model (boyut: 2,50 m, 500 kg'dan biraz fazla)
Bu model gerçekleştirilecek son modeldi. Genel şekil, Büyük Modelinkine benzer ve üretim maliyetini azaltmak için karyatidler küçük sütunlarla değiştirildi. Kubbe de daha az sivriydi ve alt kısmı daha kavisliydi.
Bunlardan 30 tanesi yapılmış olmasına rağmen, bugün biri rue de Rémusat üzerinde ve diğeri avenue des Ternes üzerinde olmak üzere sadece iki tane kalmıştır.
