Top of the World
Wzdłuż pasa nadbrzeżnego Anzio wielka willa cesarska Nerona rozciągała się od wierzchołka Capo d'Anzio i via Furio Anziate na ponad 800 metrów na zachód do głowy Arco Muto. W Anzio, jak relacjonuje Tacyt, urodził się Neron, być może dlatego zostało ono wybrane przez cesarza, by zbudować tam port i własną willę. Legenda głosi, że ze swojej willi w Anzio Nero obserwował palenie Rzymu. Cesarz miał w swojej rezydencji bogatą bibliotekę z drewnianymi półkami zdobionymi złotymi ćwiekami, zaś w najbardziej sekretnych pomieszczeniach willi musiało znajdować się domowe muzeum z wizerunkami centaurów i amazonek. Z tego muzeum pochodzą najsłynniejsze posągi archeologicznego Anzio: Apollo z Belvedere, Gladiator z Borghese i Panna z Anzio.
W swojej długiej historii willa przeszła liczne modyfikacje, poprzez fazę republikańską, augustowską, neronowską, domicyjską, hadriańską i sewerską. W fazie republikańskiej willa została zbudowana na poziomie wychodzącym na morze, na zachód od współczesnej latarni morskiej, zgodnie z najlepszymi kanonami architektonicznymi z połowy II wieku p.n.e. Pomieszczenia, ściany i komory budowane są w pozycjach ortogonalnych i równoległych, według symetrycznego wzoru. Dziś pozostały po nich jedynie fundamenty, jedyny ślad po zniszczeniach spowodowanych przez Nerona, który na ich szczycie odbudował inną, jeszcze większą willę. Do ogrodów prowadził długi korytarz, przechodzący przez kilka rustykalnych budynków. W głębi lądu willa podzielona była na pawilony, łaźnie, ogrody, fontanny i tarasy. Willa przechodziła od czasu do czasu w ręce każdego cesarza, który wstępował na tron Rzymu. W fazie hadriańskiej wybudowano szereg pawilonów oderwanych od głównego korpusu willi, natomiast w ostatniej fazie, fazie sewerskiej, zrealizowano łaźnie: dziś z całego kompleksu wyraźnie widoczne pozostaje calidarium, czyli sala zarezerwowana do kąpieli w gorącej wodzie.
Willa jest częścią parku archeologicznego, który rozciąga się na prawie całej długości Via Fanciulla d'Anzio i obejmuje port i obszar magazynów portowych (jaskinie Nerona).
