Wioska Montevello

Dwadzieścia kilometrów od Bolonii, w sercu Doliny autoja, wśród pięknych wzgórz graniczących z terytorium Modeny, znajduje się Park regionalny opactwa Monteveglio. Uroczy obszar chroniony o powierzchni około 1100 hektarów, charakteryzujący się wzgórzami, dolinami, lasami i wąwozami, zdolny do opowiedzenia tysiącletniej historii, która pozostaje świadectwem wielkiego zainteresowania, takich jak kompleks religijny opactwa Santa Maria, który zajmuje najwyższą część wioski i pozostałości średniowiecznego zamku Matilda pamięć. Hipoteza nazwy gminy chciałaby prześledzić Monteveglio do łacińskiego Mons belli, czyli "Góra wojny". Hipoteza, choć prawdopodobna z punktu widzenia fonetyki, nie jest poparta żadnymi dowodami, ponieważ nie dowodzi obecności jakiejkolwiek fortyfikacji ani rzymskiej obecności wojskowej w tym obszarze. Bardziej prawdopodobna jest hipoteza, że Montevello będzie fonetyczną korupcją "Montebello". W średniowieczu Monteveglio wraz z innymi ośrodkami było częścią systemu fortyfikacji, który zbudowany między kursami samoja i Panaro pomógłby utrzymać Longobardów poza granicami Egzarchatu Rawenny aż do ostatecznego podboju Lutprando w 727 roku. Feudo di Canossa, Monteveglio ma kluczowe znaczenie dla rozpaczliwy opór, że Hrabina Matylda oppose all cesarza Henryka IV i zszedł do Włoch, aby zemścić się na przykładzie upokorzenia zadane pod murami zamku Canossa przez papieża Grzegorza VII. To właśnie przy bramie Monteveglio, że w starciu z Cuccherla, cesarz zobaczył, że syn zginął w walce i prawdopodobnie pękł po raz pierwszy w nadziei na podporządkowanie papiestwo jego polityce. Wkrótce potem w rzeczywistości Henryka IV, którego armia została wprowadzona w trudności z wyjazdów z montevegliesi nocował w zamku, z zimą, że teraz zbliżył, wycofał l ' oblężenie. Przez kilka stuleci Monteveglio śledził naprzemienne wydarzenia walki między Bolonią, do której została po raz pierwszy przekazana w 1157 r. (Hrabina Matilda zmarła bez spadkobierców przez prawie pół wieku ) i Modeną oraz między guelphi i gibellini. Jego zamek był okresowo podbijany, odzyskiwany, niszczony i odbudowywany przez Bolonię, Modenesi, miejscowych panów, kompanie Ventury, poddanych ostatniemu straszliwemu oblężeniu wiosną 1527 roku. Lansiquenecchi Karola V, którzy wkrótce potem wzięli udział w" worku Rzymu", nie byli jednak w stanie podbić Monteveglio z powodu nagłego pogorszenia się warunków pogodowych. Śnieg, w obfitości w nocy poprzedniego ataku, w połączeniu z niewystarczającą praktyczność otaczającego terytorium i ewentualnie na modlitwach i głosowaniu mieszkańców zabarykadował się prawie bez nadziei na twierdzy, aby uzyskać cud, aby zobaczyć stan najeźdźców. Nawet dzisiaj, każdego roku, na pamiątkę tej strasznej chwili Monteveglio w święto oferuje Madonna cero przyniósł w procesji do starożytnego kościoła Santa Maria.