W czasach poprzedzających kolonizację grecką, erupcja krateru Moio, znajdującego się na północnym zboczu Etny, spowodowała powstanie ogromnego strumienia lawy, który dotarł do morza i uformował przylądek Schisò. Z czasem rzeka wkradła się w ten strumień, wykonując głębokie i malownicze nacięcie i uwalniając pod koniec swojego biegu dwie wysokie bazaltowe ściany: wąwóz Alcàntara. Można do niego dojść pieszo lub dojechać windą, a koryto rzeki jest przejezdne na odcinku 150 m w gumowych butach, które można wypożyczyć na miejscu. Wąwóz jest jednym z najbardziej fascynujących obszarów Parku Rzecznego Alcàntara.
