Zamek Bratysławski

Zamek Bratysławski jest widoczny z dużej odległości. Z pewnością każdy odwiedzający Bratysławę zauważa jego wyrazistą sylwetkę. Majestatyczne wrażenie potęguje wzgórze, na którym stoi, około osiemdziesięciu pięciu metrów nad poziomem wody w Dunaju. Zamek, położony na wzgórzu nad starym miastem, dominuje nad Bratysławą. Pierwsza pisemna wzmianka o mieście pojawiła się w kronikach salzburskich w 907 roku, w związku z bitwą pomiędzy Bawarczykami i Węgrami. Wzgórze Zamkowe jest zamieszkiwane od późnej epoki kamiennej; jego najwcześniejszymi znanymi mieszkańcami byli Celtowie, którzy założyli tu warowną osadę zwaną "Oppidum".

Przez cztery wieki przez ten obszar przebiegała granica Imperium Rzymskiego - "Limes Romanus". W okresie Wielkich Moraw Słowianie wybudowali twierdzę, która stała się ważnym ośrodkiem na owe czasy. W X wieku Bratysława stała się integralną częścią rosnącego państwa węgierskiego; na wzgórzu zamkowym w XI wieku wybudowano kamienny pałac oraz kościół św. Zbawiciela wraz z kapitułą. W XV wieku, za panowania Zygmunta Luksemburskiego, wybudowano zamek w stylu gotyckim jako twierdzę antyhusycką. W tym okresie wybudowano nowe wejście do zamku po stronie wschodniej - Bramę Zygmunta - natomiast po stronie zachodniej powstały 7-metrowe fortyfikacje, a w 1437 roku wykopano studnię zamkową.

W XVI wieku król Ferdynand zarządził przebudowę zamku w stylu renesansowym, natomiast w XVII wieku, kiedy zamek stał się siedzibą dziedzicznego wójta Pálffy'ego, został przebudowany w stylu barokowym. Za panowania Marii Teresy zamek został zorganizowany zgodnie z potrzebami jej zięcia Alberta, gubernatora Saksonii i Tessen, który był zapalonym kolekcjonerem sztuki i zainstalował swoje dzieła w zamku. Kolekcja ta została później przeniesiona do Wiednia, gdzie stała się obecną Galerią Albertina. Po uzyskaniu niepodległości zamek służył jako reprezentacyjna siedziba zbiorów słowackiego parlamentu i mieści się tu Słowackie Muzeum Narodowe.