Zamek Donnafugata

Został zbudowany na starej 12-wiecznej konstrukcji wieży przez senatora Królestwa i barona Corrado Arezzo w 800 roku. Baron powiększył pierwotną strukturę, która stała się prawdziwym domem szlacheckim. Ponadto Czarujący Baron, który przekształcił Zamek w jedno z najważniejszych ośrodków przyziemnego życia epoki umbertyńskiej. Nazwa Donnafugat pochodzi od arabskiego "ajn dżafat" i oznacza "źródło zdrowia". Legenda głosi jednak o kobiecie, która dostała się do niewoli na zamku. Była to Biała Królowa Nawarry, która została zamknięta przez zdradzieckiego hrabiego Bernardo Cabrera, Lorda Hrabstwa Modica, w pokoju, z którego udało jej się uciec przez galerie prowadzące do wsi otaczającej Pałac. Stąd nazwa dialektalna "Ronnafugata", czyli"uciekająca kobieta". Zręczny strateg, bystry, brutalny, potężny jak nikt inny na wyspie, hrabiego Berardo Cabrera obawiali się nawet władcy Palermo, którzy nie zrobili nic, aby zmniejszyć jego władzę. Zawarte w legendzie stały się przedmiotem wielu opowieści ludowych. Mówi się na przykład, że ukryła skarb składający się z kozy wykonanej w całości ze złota, która wyskoczy z miejsca, w którym została ukryta po skomplikowanym zaklęciu. Ponadto mówiono, że zrobił zły koniec wszystkim, którzy stanęli mu na drodze, a zwłaszcza jego wrogom, wśród których byli Chiaramonte i biała księżniczka Nawarry. W rzeczywistości udokumentowano, że księżniczka nigdy nie postawiła stopy w zamku, ponieważ w jej czasach (XIV wiek) Pałac nie został jeszcze zbudowany. Budynek zajmuje powierzchnię około 2500 metrów kwadratowych i wije się około 122 pokoi, które zasługują na to, aby być, odwiedź, jeśli nie zostały zamknięte dla publiczności, aby zostać przywrócone. Wejście składa się z dużego wiejskiego dziedzińca otoczonego dwoma rzędami domków. Przechodząc przez nią, można zobaczyć gotycką fasadę otoczoną zębami, pod którą znajduje się elegancka Galeria z parami kolumn bogatych w kapitele. Fasada charakteryzuje się również oknami w stylu gotyckim. W dolnej części galerii można podziwiać osiem spiczastych okien wychodzących na szeroki taras Ograniczony balustradą zwieńczoną ośmioma wazonami. Dwie skromne okrągłe wieżyczki uzupełniają perspektywę. Wnętrze jest absolutnie cenne, a wraz z całym kontekstem architektonicznym pobudziło wyobraźnię wielu filmowców, którzy wielokrotnie zmieniali Zamek w zestaw. Wśród nich pamiętamy Lucino Viscontiego, który nakręcił tutaj "Il Gattopardo". Na parterze wchodzisz za pomocą jednego przeszczepu z ciemnego kamienia, bogato zdobione posągi wykonane w stylu neoklasycystycznym. Znajduje się tu salon herbów, na którego ścianach namalowane są symbole najpotężniejszych rodzin Sycylii. Piękne freski są prezentowane w Sali Lustrzanej, salach bilardowych i salach muzycznych, a także w sypialni, w której zamknięta byłaby Biała księżniczka Nawarry, z piękną podłogą z żywicy kamiennej i białego wapienia. Cenne dekoracje są również obecne w damskim pokoju i Fumuarze. Park zamkowy charakteryzuje się majestatycznymi figami i egzotycznymi roślinami, posągami, fontannami, herbami heraldycznymi, glinianymi doniczkami Caltagirone, kamiennymi siedzeniami, sztucznymi jaskiniami i kopułą, na której suficie namalowany jest firmament. Piękny "Pirdituri", czyli kamienny labirynt i neoklasycystyczna kawiarnia, w której szlachta spożywała napoje bezalkoholowe.