Legenda opowiada o Białej Damie, która została zrzucona z murów starożytnego zamku przez swojego złego męża. Niebo jednak zlitowało się nad nią i dało jej ciało ze skały, zanim rozbiła się na skałach. Mówi się, że jej dusza nadal tam jest, na klifie z widokiem na zatokę, w pobliżu pozostałości starożytnego dworu Duino, i że niektórych nocy ożywa i wędruje niespokojnie.Budynek jest złożony i masywny: wieża z XVI wieku góruje nad wszystkim, zachowując nienaruszoną strukturę sprzed dwóch tysięcy lat; to właśnie wokół tej wieży, na ruinach rzymskiej placówki, w XIV wieku podjęto budowę obecnego zamku, niedaleko od starożytnego.Od 1600 roku, za czasów hrabiów Thurn Hoffer Valsassina, zamek stopniowo nabierał konotacji ośrodka humanistycznego, który utrzymuje do dziś. Można zwiedzić 15 doskonale urządzonych pomieszczeń, bogatych w świadectwa opowiadające o długiej historii rodziny książąt della Torre i Tasso, których ród od 1400 roku związany jest z pocztą europejską. Zwiedzanie, które trwa około półtorej godziny, daje zwiedzającym możliwość podziwiania nie tylko cennego wyposażenia, ale także licznych dokumentów historycznych, oryginalnych listów, zdjęć rodzinnych i druków z epoki; na szczególną uwagę zasługuje fortepian Liszta. Arcydziełem architektonicznym są schody Palladia.Ogromne wrażenie robi widok ze szczytu wieży, który rozciąga się pod trzystu sześćdziesięcioma stopniami od Krasu do morza, a szczególna atmosfera panuje w rodzinnej kaplicy. Spacerując po parku, możemy docenić bogactwo śródziemnomorskiej flory: dęby szypułkowe, cisy, drzewa oliwne, cyprysy i liczne kaskady wielobarwnych kwiatów, które ubarwiają i perfumują ścieżki Zamku. Bunkier Zamkowy ma powierzchnię 400 metrów kwadratowych i jest głęboki na 18 metrów.
