Zamek Meleto

Castello di Meleto wznosi się wzdłuż drogi krajowej 408, która łączy Valdarno ze Sieną. Pierwsze wzmianki o Meleto pochodzą z XI wieku, okresu, w którym zamek należał do mnichów benedyktyńskich z Badia a Coltibuono.

Nazwa „Meleto in Chianti” jest wymieniona po raz pierwszy w 1256 r. w Księdze Szacunków florenckich Gwelfów, jako własność miejscowej rodziny feudalnej. Dzięki swojemu położeniu, w pobliżu granicy terytoriów republik florenckich i sieneńskich, zamek najpierw stał się głównym bastionem florenckim na tym terenie, a później jedną z głównych fortyfikacji w Terziere di Gaiole Lega del Chianti. To sprawiło, że zamek stał się upragnioną zdobyczą między dwoma rywalami, chociaż nigdy nie doznał poważnego zniszczenia. Zasadniczo wojenna struktura osady wyróżnia się do dziś, mimo przekształceń, jakie przeszła w XVIII wieku: nieregularny czworoboczny kształt, niemal trapezoidalny, z obecnością w centrum wieży baszty, choć znacznie obniżony, ukazuje nam klasyczny przykład obudowy zamku. W 1478 roku zamek został zajęty przez sprzymierzone ze Sieną wojska aragońskie, ale dwa lata później został szybko odbity przez Florentczyków, którzy przeprowadzili znaczne prace mające na celu wzmocnienie budowli. Dzieła z 1480 r. zachowały się do dziś: dwie potężne cylindryczne baszty bastionowe wyposażone w aparaty obronne wystające w dwóch południowych narożnikach - najbardziej wyeksponowanych - ceglane galerie z kroksztynami i łukami do obrony wodno-kanalizacyjnej, w dwóch północnych narożnikach wystających na krawędź wzgórza; częściowy bastion murów kurtynowych w kierunku jedynej drogi dojazdowej, wstawienie strzelnic i tronów, częściowo zniknęło po obwodzie murów. Dzięki tym strukturom obronnym w 1529 Meleto skutecznie oparło się oblężeniu wojsk cesarskich. W 1700 roku zamek został przekształcony w willę, a jego zabezpieczenia częściowo rozebrane. Jej wnętrza, które można zwiedzać z płatnym przewodnikiem, pochodzą z tego okresu z pokojami zdobionymi i freskami. Aby zobaczyć, konkretny teatr z 1742 roku wraz z siedmioma oryginalnymi scenografiami. Meleto pozostawało własnością rodziny Ricasoli do około trzydziestu lat temu, dziś jest siedzibą gospodarstwa produkującego wino.