Zamek Vianden został zbudowany między Xi a XIV wiekiem na fundamentach Rzymskiego zamku i Ostoi Karolingów. Ten zamek-pałac nosi cechy Hohenstaufen i jest jedną z największych i najlepszych rezydencji feudalnych epoki rzymskiej i Gotyckiej w Europie.
Do początku XV wieku był domem dla potężnych hrabiów Vianden, którzy mogli pochwalić się bliskimi powiązaniami z niemieckim dworem cesarskim. Największy z nich, hrabia Henryk I (1220 -1250) był nawet żonaty z członkiem rodziny Kapetyngów, która rządziła wówczas Francją. W 1417 r.zamek i jego ziemie odziedziczyła młodsza linia niemieckiego rodu Nassau, która-w 1530 r. - nabyła także francuskie Księstwo Orange. Najwspanialsze pomieszczenia zamku; kaplica, a także małe i wielkie pałace powstały pod koniec XII i w pierwszej połowie XIII wieku.
Budynek Jülich na zachód od Wielkiego Pałacu pochodzi z początku XIV wieku, tzw. Dzielnica Nassau została zbudowana dopiero na początku XVII wieku. W 1820 roku za panowania króla Holandii Wilhelma I, księcia Orange-Nassau, hrabiego Vianden, zamek został sprzedany kupcowi przypraw Vianden, który zaczął go sprzedawać w kawałkach, zaczynając od mebli, a kończąc na łupach dachowych. W rezultacie zamek został wystawiony na działanie żywiołów i popadł w ruinę.
W 1890 roku zamek stał się własnością Wielkiego Księcia Adolfa ze starszej linii Nassau i pozostawał w rękach rodziny Wielkich Książąt do 1977 roku, kiedy został przeniesiony na własność państwową. Został on pieczołowicie przywrócony do dawnej świetności i dziś należy do najważniejszych zabytków Europy.
